Song Cover Image

Sapè ma nun sentì

[intro (piano e chitarra morbida)] era calmo… troppo calmo… comme ‘o mare quanno nun tira viento. Nun s’arrabbiava nun chiagneva nun rideva manco. Sapè… ma nun sentì. Sapè… ma nun sentì. [Strofa 1] Passavano ‘e juorne tutti uguali comme ‘e binarie d’ ‘o treno. ‘A capa lucida ‘o core addurmuto ‘a vita cammina piano. Guardava ‘a gente ridere e chiagnere abbracciarse pe’ ‘ammore. Ma isso stava comme ‘na fotografia senza calore. [Pre-ritornello] Perché nun è ‘a logica che te fa camminà. Nun è ‘a ragione che te fa vulà. So’ ‘e emozioni ca fanno tremmà ‘e muntagne. [Ritornello] Sapè ma nun sentì è ‘nu cielo senza sole ‘na strada senza passi ‘nu mare senza voce. Ma quanno arrivano ‘e vere emozioni ‘o schermo d’ ‘a vita diventa a culure. ‘E emozioni movono ‘o munno. ‘E emozioni svegliano ‘o core. [Strofa 2] E po’ succede all’improvviso in pochi secondi. ‘A rabbia ‘a gioia ‘o core che se sceta. Comme quanno doppo ‘a tempesta ‘o cielo s’apre. E Elliot capisce ca stava durmenno dint’ ‘a vita. [Bridge (parlato, molto Pino Daniele)] Siente… Zona uno chella che puo’ cummannà. Zona d’ ‘e scelte zona d’ ‘a capa. Zona ddoje addò s’ ‘ncontrano ‘e core d’ ‘a gente. E po’ ce sta zona tre… addò nun cummannammo niente. Ma na cosa a puo’ sempe sceglie: comme reagì. [Strofa 3] Accetta ‘e emozioni nun scappà. Ma nun lassà ca ‘nu momento ‘e tempesta decide ‘a rotta d’ ‘a vita. ‘E sentimenti passano comme ‘o viento. Ma ‘a strada resta. [Finale] Tenimmo tutti ‘na data ‘e scadenza. Pure si nun ‘a sapimmo. E quanno t’arricorde ca nu juorno t’ ‘e ne jé… t’arricorde pure ca mo’ he ‘a campà. [Finale cantato] Campà… Campà… Campà… Sentì ‘o viento dint’ ‘o core. Sentì ‘a vita che te chiama. Sapè nun basta. Si vuò campà he ‘a sentì. Campà… Campà… Campà…