(Verse 1) In Den Haag, waar fietsen staan, Een vrouw in nood, een man komt aan. Ze worstelt met haar stalen ros, Het rek, een strijd, het lijkt een klus. (Pre-Chorus) Maar daar verschijnt een held, zo fijn, Die omvallende fiets grijpt, zonder schijn. Hij helpt haar uit de knoop, met flair, En zij moppert nog, dat is maar waar. (Chorus) Hulpvaardigheid, een zonnig humeur, De man glimlacht, voelt zich niet zuur. "Bedank deze meneer," zeg ik blij, Zij antwoordt: "Het is mijn man, oh my!" (Verse 2) De fietsenstalling, druk en vol, Een kleine daad, een groot gevolg. Want liefde zit soms in het klein, In hulpvaardigheid, zo puur en fijn. (Bridge) En zo leren we, in dit verhaal, Dat vriendelijkheid nooit uit de mode zal gaan. Een simpele daad, een glimlach, een woord, Verbindt ons allemaal, dat is het akkoord. (Chorus) Hulpvaardigheid, een zonnig humeur, De man glimlacht, voelt zich niet zuur. "Bedank deze meneer," zeg ik blij, Zij antwoordt: "Het is mijn man, oh my!" (Outro) Dus laten we fietsen, hand in hand, Samen door het leven, op ons eigen strand. Hulpvaardigheid, een lied voor jou, Want samen maken we de wereld weer wat blauw.
