(อินโทร) ใต้ร่มไม้แห่งเชตวัน เสียงธรรมยังดังกังวาน ผู้แสวงคุณมาพบกัน ในแสงธรรมแห่งพระศาสดา (ท่อนที่ 1) ค่ำคืนสงบกลางดวงดาว เทวบุตรผู้เปล่งรัศมีมา กราบลงแทบบาทพระศาสดา ด้วยศรัทธาอันเต็มหัวใจ กล่าวถึงสวนพระเชตวัน สถานแห่งธรรมอันยิ่งใหญ่ มีพระธรรมราชาประทับไว้ เป็นสุขใจเหนือสิ่งใดปาน (พรีฮุค) มิใช่ชาติกำเนิด มิใช่ทรัพย์สินเงินทอง ที่จะทำใจผ่องใส แต่คือธรรมในหัวใจ (ฮุค) คนจะงดงาม เพราะกรรมที่ดี เพราะศีล เพราะธรรม เพราะชีวีที่งาม มิใช่เพราะโคตรตระกูลสูงศักดิ์เลิศล้ำ แต่เพราะใจที่กระทำ ด้วยปัญญาและเมตตา จงเลือกทางธรรม ด้วยใจแยบคาย ขัดเกลาหัวใจ ให้พ้นทุกข์โศกา เหมือนดังพระสารีบุตร ผู้เลิศด้วยปัญญา นำทางผู้ศรัทธา ข้ามพ้นห้วงทุกข์ไป (ท่อนที่ 2) เมื่อรุ่งอรุณส่องฟ้าไกล พระพุทธองค์ตรัสแก่สงฆ์ทั้งหลาย เรื่องเทวบุตรผู้มาด้วยแสงประกาย แล้วหายไปในราตรี พระอานนท์จึงกราบทูล ด้วยใจผูกพันในความดี “เทวบุตรนั้นคงเป็นอนาถบิณฑิกเศรษฐี” ผู้ศรัทธาในพระสารีบุตรยิ่งนัก (บริดจ์) ชีวิตคนไม่ยั่งยืน ทรัพย์สินก็คืนสู่ดิน แต่บุญและธรรมที่เคยได้ยิน จะยังโบยบินอยู่ในใจ ผู้ให้ทานด้วยศรัทธา ย่อมงดงามเหนือสิ่งไหน แม้จากโลกนี้ไป ธรรมยังส่องแสงไม่เลือนราง (ฮุคซ้ำ) คนจะงดงาม เพราะกรรมที่ดี เพราะศีล เพราะธรรม เพราะชีวีที่งาม มิใช่เพราะโคตรตระกูลสูงศักดิ์เลิศล้ำ แต่เพราะใจที่กระทำ ด้วยปัญญาและเมตตา จงเลือกทางธรรม ด้วยใจแยบคาย ขัดเกลาหัวใจ ให้พ้นทุกข์โศกา เหมือนดังพระสารีบุตร ผู้เลิศด้วยปัญญา นำทางผู้ศรัทธา ข้ามพ้นห้วงทุกข์ไป (เอาต์โทร) ใต้แสงธรรมแห่งเชตวัน ยังมีเสียงแห่งศรัทธา สอนว่าความบริสุทธิ์นั้น เกิดจากธรรม…ภายในใจเรา
