[INTRO — dźwięk powiadomień, niski głos] Ekran rozświetla pokój. Trzy nowe wiadomości. Cztery niedokończone rozmowy. I żadnej odpowiedzi dla siebie. [ZWROTKA 1 — rytmiczny, pewny rap] Telefon znów się odzywa, ktoś czegoś ode mnie chce, Jeden pyta: „co tam u ciebie?”, drugi pisze cały dzień. Odpisuję: „wszystko dobrze”, choć nie zawsze tak to brzmi, Nie każdy musi wiedzieć, co się dzieje w środku mnie. Przewijam cudze profile, same uśmiechy, pewny kadr, Nowe auta, drogie ciuchy, weekend gdzieś na drugi brzeg. Wracam z pracy, siadam w ciszy, oczy kleją mi się już, I pytam sam siebie cicho: kiedy wreszcie skończy się ten dzień? Nie mam siły nikomu nic udowadniać, Nie muszę swego życia wystawiać na pokaz. Wyłączam telefon, wychodzę przed siebie, Nie muszę być online, by znaleźć swe miejsce. [PRE-CHORUS — melodyjnie, narastające napięcie] Jeszcze jeden sygnał, Jeszcze jeden znak. Wszyscy chcą mnie teraz, A ja chcę odzyskać czas. [REFREN — melodyjny, mocny, zapamiętywalny] Włączam tryb samolotowy, Niech ten świat zaczeka chwilę. Nie muszę być dla wszystkich, Żeby wiedzieć, kim naprawdę jestem. Włączam tryb samolotowy, Dzisiaj nie odbieram presji. Jeśli chcesz mnie znaleźć, Jestem tam, gdzie kończą się powiadomienia. [POST-CHORUS — krótki motyw wokalny] Offline... Ale wreszcie jestem tu. Offline... Słyszę własny puls. [ZWROTKA 2 — bardziej surowy flow, mocniejszy bas] Mam znajomych, których znam głównie z awatarów, Tysiąc słów na czacie, brak odwagi do dialogu. Można spędzić z kimś pół nocy, nie powiedzieć nic, Bo łatwiej wysłać emotkę, niż pokazać własny wstyd. Ktoś buduje swoje życie z wyciętych kilku scen, Ktoś się śmieje na nagraniu, później nie chce wstawać z miejsc. Nie oceniam, sam nieraz poprawiałem własny kadr, Żeby nikt nie zobaczył tego, czego nie umiałem nazwać. Ale ile można grać, kiedy kończy się przedstawienie? Ile warte są oklaski, gdy nie czujesz nic pod skórą? Nie potrzebuję tłumu, żeby wiedzieć, że istnieję, Nie chcę być kolejną twarzą, którą jutro ktoś przewinie. Więc odkładam ten telefon, wychodzę bez celu, Nie zabieram ze sobą żadnych cyfrowych dowodów. Pierwszy raz od dawna nie mam nic do udowodnienia, I dziwnie lekko robi się od zwykłego oddychania. [PRE-CHORUS — mocniej] Jeszcze jeden sygnał, Jeszcze jeden znak. Wszyscy chcą mnie teraz, A ja chcę odzyskać czas. [REFREN — pełniejszy wokal, harmonie w tle] Włączam tryb samolotowy, Niech ten świat zaczeka chwilę. Nie muszę być dla wszystkich, Żeby wiedzieć, kim naprawdę jestem. Włączam tryb samolotowy, Dzisiaj nie odbieram presji. Jeśli chcesz mnie znaleźć, Jestem tam, gdzie kończą się powiadomienia. [BRIDGE — ciemny synth, głos blisko mikrofonu] Nie jestem statusem. Nie jestem zdjęciem. Nie jestem tym, Co myślisz o mnie w sieci. Nie muszę odpowiadać, Nie muszę nic pokazać. Mam tylko jedno życie. Nie chcę go przesuwać palcem. [OSTATNI REFREN — mocny bas, szerokie harmonie] Włączam tryb samolotowy, Niech ten świat zaczeka chwilę. Nie muszę być dla wszystkich, Żeby wiedzieć, kim naprawdę jestem. Włączam tryb samolotowy, Niech zostanie to, co szczere. Gdy wyłączą się ekrany, Chcę pamiętać, że tu jestem. [OUTRO — spokojny głos, pojedynczy dźwięk telefonu] Połączenie utracone. Nie. Połączenie odzyskane. Mistborn.
