(INTRO – delikatny wdech zimy): Mróz maluje pierwszy takt… a księżyc liczy kroki… raz… dwa… trzy… My w ten rytm ruszamy (ZWROTKA I — pierwszy obrót): Księżyc dotyka tafli szkła, a płatki śniegu tańczą z nami. Lód jak baśń rozpięta w blasku — prowadzi serca rytmem gwiazd. Dłonie w dłoniach, chwila w chwili, jakby świat się zatrzymał. Noc się śmieje kryształami — zaprasza nas do snu w walc. (REFREN): Lodowy walc — niesie nas tam, gdzie noc zatrzymuje czas! Chwyć mnie mocniej — niech marzenia wirują nam pod gwiazd balet! Lodowy walc — płonie jak świt, który z zimy chce stworzyć cud! Gdy serce z sercem krok po kroku — miłość topi każdy lód! (ZWROTKA II — taniec rośnie): Ślizga się księżyc po tafli jeziora, a nasze cienie wirują z nim. Każdy obrót niesie pragnienie, by noc zatrzymać w dłoniach. W Twoich oczach lśni orkiestra, co mocniej niż mróz potrafi palić. I choć noc jest bez końca — to my jesteśmy jej początkiem. (REFREN): Lodowy walc — niesie nas tam, gdzie noc zatrzymuje czas! Chwyć mnie mocniej — niech marzenia wirują nam pod gwiazd balet! Lodowy walc — płonie jak świt, który z zimy chce stworzyć cud! Gdy serce z sercem krok po kroku — miłość topi każdy lód! (ZWROTKA III — jeszcze jedna runda): Gwiazd jest tysiąc, może więcej, a każda błyszczy tylko dla nas. Stopy piszą w lodzie wiersze, których nie da się już zapomnieć… Skrzy się świat jak kryształowe zwierciadło zimowych snów. Chwytam Cię, bo wiem dokładnie — że w tym tańcu — żyje cud! (MOST — zatrzymane tchnienie): Zaczekaj… niech jeszcze przez chwilę świat wiruje tak jak my… …bez końca… (REFREN FINAŁOWY — wielki finisz): Lodowy walc — gwiazd pada deszcz! Niech miłość zapisze każdy ruch! Lód jak scena — my aktorzy i anielski chór nad nami! Lodowy walc — niech trwa bez granic! Niech jutro się nie spieszy nas budzić! Bo kiedy tańczę w Twoich dłoniach — świat jest lekki jak ten śnieg… (CODA — jedno ostatnie obroty): Wytańczmy noc do dna… Wytańczmy nasze marzenia… Wytańczmy nasze sny…..
0/500