[Verse 1] Στο τραπέζι δυο ποτήρια κι ένα στόμα που διψά, το ρολόι επιμένει τη φυγή σου να μετρά. Η σκιά σου στον καθρέφτη παίρνει ακόμα τη μορφή σου, κι ό,τι άγγιξες στο σπίτι ζητά την επιστροφή σου. Λέω πως τελείωσε, μα γυρνάς όταν νυχτώνει, σαν καπνός που μένει μέσα στο μπουφάν μου ακόμη. Άδεια η θέση δίπλα μου, γεμάτο το μυαλό, κι απ’ το ηχείο η σιωπή σου κάνει θόρυβο βουβό. [Chorus] Σβήνω τα φώτα, μα σε βλέπω εδώ, σαν σκοτάδι σε σπίτι που ήταν φωτεινό. Κλείνω τα μάτια, μα μένουν σημάδια, κάθε βράδυ το όνομά σου γράφει ατμό στα τζάμια. [Verse 2] Στο μπαλκόνι μένει ο καπνός απ’ τα τσιγάρα, στους τοίχους η σκιά σου σέρνεται σαν μια κατάρα. Λέω πως σε ξέχασα μα ψεύδομαι ξανά, κι η μυρωδιά σου ποτίζει τα σεντόνια μου βαριά. Κοιτάω το κινητό, μα δεν βλέπω μήνυμά σου, κρύα η οθόνη σαν το τελευταίο άγγιγμά σου. Πέντε το πρωί, η νύχτα μού χρωστά, κι όλο το ταβάνι πέφτει πάνω μου αργά. [Bridge] Στο ασανσέρ έχει μείνει τ’ άρωμά σου, ανοίγω λάθος πόρτες μήπως βρω τα βήματά σου. Οι αριθμοί ανεβαίνουν, μα βουλιάζω πιο βαθιά, κι οι όροφοι τελειώνουν, μα δεν είσαι πουθενά. [Final Chorus] Σβήνω τα φώτα, μα σε βλέπω εδώ, σαν σκοτάδι σε σπίτι που ήταν φωτεινό. Κλείνω τα μάτια, μα μένουν σημάδια, κάθε βράδυ το όνομά σου γράφει ατμό στα τζάμια.
