Huzur

Baba, oğul; deniz feneri, mendirek; martı ve kedi. Güneşli bir günün keyfini çıkarıyor hepsi. Oğul, deniz fenerinin fotoğrafını çekiyor Baba, gemileri ve denizi seyrediyor Deniz feneri, liman girişini işaret ediyor; asaletiyle tabloya ayrı bir renk katıyor Martılar, gökyüzü bizim dercesine süzülüyor Kedi, küçük bir kayığı mekan bellemiş; kıskandırırcasına güneşin keyfini çıkarıyor Dalgalar, mendireğe minik vuruşlar yapıyor; sakin ve barışık Gemiler, mutlu ve güvende; evinde hissediyor Fotoğrafta görünmüyor; ama anne de hepsini seyrediyor; huzuru içine çekiyor. Deniz neredeyse huzur orada… Liman, güvene eş Feneri; hele de mendireği gördün mü tastamam olur; adı mutluluk Baba, oğul, ana; aile gibi sımsıcak Dumanı tüter huzurun… Bazen, süzülür gökyüzünde bir martı gibi, Bazen, oturur bir kayığın üstüne kedi gibi; Etrafı seyreden baba, fotoğraf çeken oğul gibi; Gelir burnuna kokusu… Bazen, iyot gibi, Bazen, yosun gibi; Baba, oğul, ana gibi; Yaşadığını hisseder gibi…