[INTRO – Orkiestra + Chór Szeptany]: (Chór delikatnie): Lux… lux in tenebris… Światło… w ciemności… Lux... Światło w sercu... (ZWROTKA I – Filmowa, szeroka): Na stole błyszczy pusty talerz, jak księżyc zamknięty we własnym lodzie. Choinka drży światłem wspomnień, a w domu cichnie echo dawnych rozmów. (Chór półgłosem): Memoria… memoria… [REFREN – PEŁNY CHÓR + ORKIESTRA]: (Chór mocno): O nata lux, veni ad domum! Świetlista Nocy, przyjdź do nas! (Solo wokalne): Pusty talerz, lecz wciąż czeka miejsce, gdzie miłość siada nawet wtedy, gdy cisza mówi zamiast ludzi. (Chór wysoko): Lux aeterna, dona pacem… Światło wieczne, daj nam pokój… (ZWROTKA II – Narastająca, emocjonalna): Za oknem płatki spadają jak stare listy, których nikt nie zdążył przeczytać. Ciepło, które miało wrócić o świętach, zatrzymało się gdzieś w drodze — ale nie zgasło w sercu. [REFREN – PEŁNY CHÓR + ORKIESTRA]: (Chór mocno): O nata lux, veni ad domum! Świetlna Nocy, przyjdź do nas! (Solo wokalne): Pusty talerz, lecz wciąż czeka miejsce, gdzie miłość siada nawet wtedy, gdy cisza mówi zamiast ludzi. (Chór wysoko): Lux aeterna, dona pacem… Światło wieczne, daj nam pokój… (ZWROTKA III – Cichsza, bardziej intymna): W zmarzniętych dłoniach drży opowieść, o tych, których zabrakło przy stole. Buty przy progu wciąż pamiętają kroki, które nie zabrzmiały już nigdy. (Chór cicho, jak tchnienie): Non solus… non solus est… Nie jesteś sam… [REFREN – PEŁNY CHÓR + ORKIESTRA]: (Chór mocno): O nata lux, veni ad domum! Świetlna Nocy, przyjdź do nas! (Solo wokalne): Pusty talerz, lecz wciąż czeka miejsce, gdzie miłość siada nawet wtedy, gdy cisza mówi zamiast ludzi. (Chór wysoko): Lux aeterna, dona pacem… Światło wieczne, daj nam pokój… (ZWROTKA IV – Finał narastający): Ale święta uczą tego, że nawet w największej pustce rodzi się maleńkie światło, które potrafi odmienić noc. [Orkiestra narasta — smyczki, blachy, chóry]. [REFREN FINAŁOWY – ORKIESTRA PEŁNA, CHÓR PEŁNY): (Chór): Gloria! Gloria! Pax ad terram! Chwała! Pokój na ziemi! (Solo wokalne emocjonalnie): Pusty talerz — to nie brak, to pamięć, która staje się światłem. A tam, gdzie dziś jest cisza, jutro może znów usiąść serce. (Chór wysoko, potężnie): Lux surgit! Pax venit! Światło wstaje! Pokój przychodzi! (CODA – Chór dziecięcy + smyczki): La-la-la… lumen… la-la-la… Cicha, zimowa kołysanka. La-la-la....lumen... la-la-la Cicha, zimowa kołysanka W sercach zagości.
0/500