(MOST — miękko i romantycznie): Niech ta chwila nigdy nie stopnieje… Niech zostanie w nas — na zawsze… Jak płatek, który trafił dokładnie tam, gdzie chciał… ZWROTKA I — flirt w płatkach śniegu Śnieg wiruje — jakby chciał nasze myśli w jeden taniec zlać. Twoje oczy lśnią jak gwiazdy — w moim niebie jedna z nich. Każdy krok zostawia ślady, które biegną tam, gdzie Ty. Nawet mróz dziś się uśmiecha, bo wie, co w sercu drży… (REFREN — przytulnie i tanecznie): Śnieżny pocałunek spadł z nieba, prosto na usta — tak nagle i tak! la-la-la, la-la-la La-la-la, la-la-la Twoje ręce grzeją mocniej niż szal, z Tobą zimno nie istnieje — wcale! Bo śnieżny pocałunek jest znakiem, że miłość też potrafi spaść jak śnieg… wprost w nas (ZWROTKA II — serca się rozpływają): Zamieć robi nam zasłonę, jakby świat miał zostać sam. Wokół cisza, a w tej ciszy głośno bije serce nam. Gdy się śmiejesz — topnieje ziemia, czuję jak płonie zimny świat. Może właśnie tak wyglądają cuda grudniowych dat? (REFREN 2 — jeszcze więcej blasku): Śnieżny pocałunek spadł z nieba, i ukradł mi dech na w pół! la-la-la, la-la-la La-la-la, la-la-la W Twoich oczach cały świat się skrzy, a ja tańczę w nim na palcach chwil! Bo śnieżny pocałunek to magia, która w sercu budzi wiosnę w grudzień… (MOST — miękko i romantycznie): Niech ta chwila nigdy nie stopnieje… Niech zostanie w nas — na zawsze… Jak płatek, który trafił dokładnie tam, gdzie chciał… (REFREN FINAŁOWY — tańczymy dalej!): Śnieżny pocałunek — wciąż spada! Dotyka nas jak ciepły cud! la-la-la — ta noc trwa! La-la-la- ta noc jest nasza! A kiedy jutro wzejdzie świt — zostanie smak tej jednej chwili… Śnieżny pocałunek… opowiada za nas miłość! (CODA — delikatne dzwoneczki): La-la-la… wciąż spada miłość… La-la-la….wciąż czuje ją……. La-la-la….wciąż jest wokół….
