Wohin? Wohin, wohin?, sog ih, ja wohin in dem Hin und Her und hörn duat eh koana mehr, olle sand sich z`gscheit um verständig z`wern. Wohin? Ja woher kemm ma denn, dass ma so vergessn ham, wohin des führt? Wohin? Muass ma dabei sei, wenn ma garned do hin mecht? Es huift nix, es regnet hoid über olle gleich, so wia ah d`Sonna scheint über olle. Es geht dahin, dahin gehts, do hin wo mia uns niamois gern sehng datn. Wohin? Ma kannts Kriag nenna, oana der Gedanken, oana der gemachtn alternativlosen Überzeugungen und jetzt frogt ma sich und braucht sich doch ned frong, wohin. Dohin hoid und jeder geht sein Schritt mit.