hierdie deuntjie is te mooi vir wat kom Die ketel fluit sy klein warm lied die gordyne hang doodstil in die middag en op die muur, net onder die verf, groei iets wat niemand anders sien nie maar dis oukei dis alles oukei Ek water die tuin wat lankal dood is ek glimlag vir die mense oor die draad my siel is 'n stortingsterrein vol gevoelens wat ek nooit weer optel nie en dis oukei dis heeltemal oukei niks om oor te skrik nie niks wat meer kan gebeur nie stadige skimmel in die mooiste stil kombuis en ek bly sit en ek bly sit en ek kyk hoe dit groei Gee my 'n lewe wat ek kan verdra gee my 'n muur waar ek nie kan uit nie 'n plek waar niks ooit weer gebeur nie net die tikkende, tikkende horlosie en dis oukei sê my dis oukei ek het die skeur gesien in die pleister, in die dag maar ek het die kombuis toegemaak en die lig afgesit en die lig afgesit niks om oor te skrik nie niks wat meer kan gebeur nie dis ek en die stilte en dit wat sink so sag, so sag, dat dit soos vrede lyk
