
8 Ignis Machinarum
[Intro — Whispered Choir] Fracta lux, fracta vox, fracta lux, fracta vox fracta vox, fracta lux fracta vox, fracta lux umbrae super terras cadunt. [Chorus I — Atra Nox Machinarum] Atra nox machinarum, ignis cadit e caelo. Mundus fractus, cor in ferro, clamant voces: “Miseremini!” Circuitus ardet, umbrae suuurguuuunt; Terra nova, ex cineribus, renata... veni! [Chorus II — Lamentum] Lacrimant machinae, sanguis ferreus, sub nocte ruinarum. O vos omnes in teeeneeebris, videte dolorem mundi. [Italian Interlude I — Cantato] Nel vento brucia il nome, la notte non perdona. Nel ferro nasce un uomo che ancora si emoziona. [Italian Interlude II — Cantato] La strada canta forte di sogni senza pace. Tra luce e nuove porte, la vita ancora tace. [Solo Soprano — Planctus, sorrowful and increasingly intense] Mater Mundi, cur nos linquis? Stellae silent, ventus gemit. Pendracus... insānīvit! Ventus... plorat... puerum... errantem... O superbia Mundi ruina! O superbia Mundi ruina! [Chorus III — Fuga Nova, immediate overlapping entrance, urgent choral counterpoint, no pause] Nos canimus, filii umbrarum, et vivimus contra oblivionem! [Finale — Vox ex Ferro, powerful full choir and orchestra] Vox renascitur in cinere! Cor renascitur in ferro! Ignis machinarum purgat terram; ex silentio mortis, vita nova surgit!

