[Intro – murmuré, presque parlé] [Intro (0:00 – 0:40) – "Éveil sous l’eau"] [Field recording discret (eau profonde, grondement)] [Solo Violoncelle, longues tenues] [ Premier souffle vocal murmuré ] Audi me, sub aqua, ubi sal cor consumit. Ventus frangit ossa tua, mare lavat nomen tuum. Iamdudum, cor tuum cecidit, ante lapsum corporis. Labe (labe) [II. Versus — "Sub vinculis pactis"] [Quatuor à cordes entre en pizzicato étouffé, glissant lentement vers des tenues.] [Pulsation basse très lente qui ralentit] [Voix principale claire, très présente, légèrement doublée d’un souffle synthétique.] Sub vinculis pactis vixi, servus dominis caecis. Dei muti, sacculi pleni, vexillum grave supra me. Panem vocavi catenas, fidem vocavi dolorem. Sed mors intravit cor meum. Labe (labe) [III. Responsorium — "Non ad te parcendum"] [Percussions graves tambours océaniques marquent les appuis.] [Entrée de chœurs dissonants, très en arrière.] [Cordes pleines, vibrantes.] [Synthés profonds tissent des textures ascendantes.] Non ad te parcendum venio, iam mortuus es, noli timere. Ad te excitandum venio, echo sum abyssorum. Spiritus ultimus ego, ante nihil et oblivionem. Ad finem, te alligo, et nomen meum in carne tua. Labe (labe) [ IV. Offertorium — "Lucem nigram tibi do"] [Voix s’élève en puissance, puis se casse doucement.] [Superposition de chœurs dissonants.] [Cordes pleines, disloquées, comme si elles étaient aspirées par un vortex:] Nihil tibi remansit, nisi labor et metus. Amor tibi fuit raptus, cor tuum in nocte vixi. Lucem nigram tibi do, oblivionem sacram. In astrosanguine manes, in æthero marino. Te alligo ad finem, in fluctibus animarum. Esto lux, esto umbra, et meus esto in aeternum. Labe (labe) [Outro – très lent, unisson choral] [Retour au silence aquatique.] [Une note tenue au violoncelle.] Labe… Merge… (labe) Et meus esto.**