[Intro with piano and Spanish Guitar Riff instrument in Poem styles] [Verse poem] Madalas na minsan na siya'y nagtatanong sa hiwaga nang kanyang buhay... O puno lang nang katanungan na kong pagbabasihan mahirap unawain...ang pakiramdam..masakit pagpinaglaban ang tama at mali ...o minsan ang kalungkotan ang pinaka malapit na katotohanan... Ala-ala...ang pinakamadalas na panananggalan sa gulo nang buhay... takbuhan pag ang galit sa puso ng tao ay lumalagpas na sa limitasyon... nang pagtanggap sa pananaw nang hinubog na kaisipan... Agos...minsan ba...o sinubukan mo bang humiga sa kalawakan ng iyong isip...sa lalim ng iyong damdamin...na parang taglagas na tubig...sa malamig na desyerto... Luha...para saan ang pagluha...para maibsan ang sakit?sa lahat ng nararamdaman...paano kong hindi mo na kayanh iluha...at tanging magagawa mo ay itago ito sa iyong pagkatao...ang dahilan nang iyong luha. Pangarap...lahat tayo ay may lihim na Pangarap...Sa dalawang kategorya...anong landas ka magsisimula...kong sa sarili mo ay may tahimik na kagulohan... Ang uri nang pangarap nang may akda ay simple ngunit magulo... kaaway niya ang iningatan niyang oras...matupad ko pa kaya wala nang pangako...gagawin ko nalang...sabi nang may akda... hanggang kaya ko pa...hanggang nasa ala-ala ko pa...kong ano ang ngayon;karugtong to nang bukas...hanggang pumintig pa ang aking puso...araw-araw akong magsisimula...hanggang maabot ko ang mga importante kong Lihim na Pangarap... Pagtanggap...pinakamadali at pinakamahirap na kategorya ng uri ng pangunawa...kong hindi mo maunawaan ang kirot at sakit...ikaw sa sarili mo ang makakagamot...Pagnaunawaan mo kong ano ang dahilan saks mo matatanggap...ang realiyad na pinaniniwalaan mo... [Guitar Spanish riff and piano in A poem styles]
Comments are disabled on this song