[Intro — ancient plucked motif over distant atmospheric pulse] [Verse 1] Quruq yer bag‘riga avval suv kirdi, So‘ng devorlar asta qad rostlay bordi. Darvoza tomon yo‘llar tutashib bordi, Birinchi o‘choqlardan tutun ko‘tarildi. Hali minoralar, saroylar yo‘q edi, Ammo shu tuproqda bir shahar tug‘ildi. [Verse 2 — Sogdian color: plucked lute, frame drum, airy flute] Darvoza tomon tuya izlari cho‘zilar, Karvonlar uzoq yo‘llardan kelar. Bozorda o‘nlab tillar qo‘shilib ketar, Xabarlar yuklardan tezroq yetib kelar. Saroy freskasida elchilar turar, Ularning yuzida o‘tmish hamon yashar. [Chorus 1] Bu shaharni tosh emas, yo‘llar saqlar, Uning umrini devor belgilamas. Odamlar qaytarkan yana ostonaga, U o‘zgarar, ammo o‘zligini yo‘qotmas. [Verse 3 — brief Hellenistic color: lyre and aulos-like reed] Bir kuni Iskandar bu yerga kirdi, U ketdi — shahar esa yashayverdi. Hukmdorlar, e’tiqodlar, tillar almashdi, Yangi hukm ostida ham bosh egmadi. Bosqinlar, yong‘inlar, og‘ir yo‘qotishlar — So‘ng yana odamga ochildi eshiklar. [Chorus 2] Bu shaharni tosh emas, yo‘llar saqlar, Uning umrini bayroq belgilamas. Odamlar qaytarkan yana ostonaga, U yana shahar bo‘lishni o‘rganar. [Instrumental Development — historical timbres pass through the same motif] [Verse 4 — beat falls away, low pulse and drone] Ammo bu safar shahar dosh bera olmadi, Darvoza oldida hech kim qolmadi. Suv yana kanallarga qaytib kelmadi, Hovli-mahallada tutun ko‘rinmadi. [Break — near silence] [Bridge — motif returns altered, pulse slowly rebuilds] Eski devorlar ichra qayta jonlanmadi, Janubroqda o‘z yo‘lini davom etdi. Qaytgan tosh emasdi, xaroba ham emas — Bu shahar o‘zini davom ettirdi. [Verse 5 — Timurid color: tanbur-like lute, ney-like flute, doira] Vayronalar janubida uylar qad rostladi, Bu yer yana odamlar bilan jonlandi. Amir Temur davrida poytaxt bo‘ldi shahar, Ilm-u hunar, savdo topdi shu yerda qaror. So‘ng Ulug‘bek tunlari osmonni kuzatdi, Yulduzlar jadvalini meros qoldirdi. [Verse 6 — modern electronic pulse and full band gradually enter] Bugun Afrosiyob ustida maysa, Ostida poydevor, devorlar, uylar. Yonida mashinalar, bozor, chiroqlar, Ko‘chalar tun bo‘yi tirik va uyg‘oq. U qayta tirilmadi — to‘g‘risi shu: U o‘zini davom ettirdi, xolos. [Final Chorus — full modern band with ancient motif woven underneath] Bu shaharni tosh emas, yo‘llar saqlar, Uning umrini devor belgilamas. Odamlar qaytarkan yana ostonaga, U o‘zgarar, ammo o‘zligini yo‘qotmas. Samarqand yana boshlanadi. [Outro — beat disappears, ancient motif remains] Samarqand yana boshlanadi.
