[Verse 1] Czerwony neon mruga prosto zza mgły, W podziemnym klubie potwór otwiera drzwi. To tam lądują dziewczyny złapane w sieć, Zamiast wolności – strach i rozkaz, co mają mieć. Każda traci nadzieję, każda gubi swój ślad, Bo bezwzględna szefowa niszczy ich cały świat. [Chorus] Mówią na nią Bazyliszek, ma jadowity wzrok, Jeden fałszywy ruch i robisz ostatni krok. Na plecach obraz jaszczura, w sercu gęsty mrok, Kto spojrzy jej w oczy, tego dopada urok. [Verse 2] Wchodzi w te światła pies, ulica dała mu chrzest, Gra bogatego klienta, zna każdy jego gest. Ciemne szkła kryją spojrzenie, elektronika łapie ruch, Musi być zimny jak lód, gdy wokół tańczy tłum. Ochrona sprawdza kieszenie, selekcja bada twarz, A on idzie prosto na piętro, gdzie jaszczur leże ma. [Chorus] Mówią na nią Bazyliszek, ma jadowity wzrok, Ona już czeka w mroku, wylicza każdy krok. Na plecach obraz jaszczura, w sercu gęsty mrok, Kto spojrzy jej w oczy, tego dopada urok. [Bridge] Wchodzi w jej rewiry, udaje szejka z pism, Drogie sygnety na palcach, na twarzy zimny błysk. Ona chce sprawdzić gracza, bada czy wytrzyma grę, Testuje go na swój sposób, nim odkryje karty swe. On musi przyjąć tę rolę i znieść jej śmiały gest, Dopiero gdy przejdzie próbę, zaczyna się właściwy test. [Verse 3] Walizka leży na stole, gotówka kupuje ten świat, Ona podaje mu rękę, zostawia na umowie ślad. Nie wie, że ciemne szkła widzą jej każdy zły ruch, Elektronika już działa, w eterze melduje się duch. Bazyliszek spogląda w obiektyw, jej imperium runie w pył, Bo po ten żelazny dowód, pies tu właśnie przybył. [Final Chorus] Mówią na nią Bazyliszek, lecz straciła swój wzrok, Jeden fałszywy ruch i to był jej ostatni krok. Na plecach obraz jaszczura, w sercu miała gęsty mrok, Spojrzała prosto w obiektyw – prysł zabójczy urok.
