[intro] [Refren] To ten dzień, gdy lód wreszcie pęka Znika szarość i znika udręka Woda cicho spływa do czarnej ziemi Zaraz ten ogród się zazieleni! Słońce na twarzy, marzec w kieszeni Wszystko się zaraz na dobre odmieni. [Zwrotka 1] Otwieram furtkę, skrzypią stare zawiasy Poniedziałek zwykle nie miewa tej klasy Ale dziś słońce tnie niebo na pasy I budzi do życia wszystkie te tarasy. Zdejmuję czapkę, wystawiam twarz do góry Dziś na Wygonie nie widzę żadnej chmury. [Refren] To ten dzień, gdy lód wreszcie pęka Znika szarość i znika udręka Woda cicho spływa do czarnej ziemi Zaraz ten ogród się zazieleni! Słońce na twarzy, marzec w kieszeni Wszystko się zaraz na dobre odmieni. [Zwrotka 2] Śnieg się wycofuje, zostawia mokre ślady Zima traci siły, nie da dzisiaj rady. Pod białą kołdrą, tam w głębi, pod płotem Pierwsze przebiśniegi błyskają złotem. Sąsiad już zerka, czy altana stoi Natura się budzi, nic się nie boi. [solo] [Zwrotka 3] Jeszcze rano mróz szczypał nas w uszy Teraz kropla za kroplą z dachu się kruszy Czarny bez czeka, aż soki ruszą w drogę Ja na tej ziemi znów postawić chcę nogę. Poniedziałek radosny? Kto by pomyślał! Wiosna na Wygonie – to nasza misja. [Refren] To ten dzień, gdy lód wreszcie pęka Znika szarość i znika udręka Woda cicho spływa do czarnej ziemi Zaraz ten ogród się zazieleni! Słońce na twarzy, marzec w kieszeni Wszystko się zaraz na dobre odmieni. [Zwrotka 4] Zostawiam telefon, nie patrzę na maile Tu między grządkami jest moje wesele Ziemia już oddycha, paruje powoli W tym słońcu nic dzisiaj nikogo nie boli. Czekam na zieleń, co z ziemi wystrzeli Jesteśmy świadkami nowej niedzieli... w poniedziałek! [DROP / INSTRUMENTALNY FINAŁ] ROD Wygon [Refren] To ten dzień, gdy lód wreszcie pęka Znika szarość i znika udręka Woda cicho spływa do czarnej ziemi Zaraz ten ogród się zazieleni! Słońce na twarzy, marzec w kieszeni Wszystko się zaraz na dobre odmieni. [outtro]
