
Ściany mają uszy, ulice mają wzrok Kamery wiszą wysoko, patrzą dzień i noc Nie mrugają nigdy, nie odwracają się Zapisują każdy twój krok, każdy cień na twarzy W kieszeni telefon, w domu inteligentny ekran Wiedzą, co myślisz, zanim powiesz to głośno Nie ma już ciemności, nie ma już samotności Jesteś pod spojrzeniem, nawet gdy zamkniesz drzwi Oczy bez powiek śledzą twoje sny Pamiętają wszystko, nic nie wybaczają Każde słowo w sieci, każdy ruch w tłumie Jest dowodem na to, kim naprawdę jesteś Nie potrzebują snu, nie potrzebują przerwy Działają cicho, bez twarzy i bez imienia Czujesz ich ciężar na karku, nawet w pustym pokoju Bo nadzór nie śpi, gdy ty próbujesz zapomnieć Patrzysz w lustro, a tam odbicie nie twoje Ktoś inny obserwuje zza szklanej tafli Nie uciekniesz od wzroku, który wszystko widzi W świecie, gdzie prywatność dawno już umarła Ale gdzieś w głębi wciąż tli się iskra buntu Pamięć o czasach bez oczu w każdym rogu Jeden gest sprzeciwu, jedno spojrzenie w bok Może przypomnieć, że nie jesteś tylko celem

