[Intro] [Sparse 12-string acoustic guitar, ethereal synth pads] [Vocal Ad-lib: Melismatic "Ahhh" with lush hall reverb] [Verse 1] Σε έναν βράχο μακρινό, στης θάλασσας την άκρη, εκεί που ο ήλιος ξαγρυπνά και το νερό είναι δάκρυ, έζησε μια γυναίκα απλή, με δύναμη θηρίου, η μόνη ζωντανή πνοή του έρημου τοπίου. [Verse 2] Δεν είχε όπλα στην ποδιά, μόνο σταυρό στο χέρι, και μία πίστη αληθινή που όλος ο κόσμος ξέρει. Κάθε πρωί με την αυγή, προτού το φως να απλώσει, σήκωνε τη σημαία της, ελεύθερη να νιώσει. [Build Up] [Subtle cello swells enter, vocal layers multiplying] [Chorus] Με μια σημαία για σπαθί και την ψυχή ασπίδα, κρατούσε ολοζώντανη την ίδια την Πατρίδα. Κάθε που υψώνει το πανί, ο άνεμος σωπαίνει κι η Ελλάδα πάνω στο νησί μαζί της ανασαίνει. [Instrumental Break] [Melancholic acoustic guitar melody, deep atmospheric textures] [Verse 3] Κι όταν φυσούσε ο άνεμος της ζέστης και του κρύου, έστεκε εκεί καρτερικά, σαν άγγελος Κυρίου. Σαράντα χρόνια ολόκληρα, με θάρρος κι ελπίδα, έδειχνε σ’ ολή τη γη πού βρίσκεται η Πατρίδα. [Verse 4] Τώρα ο ανδριάντας της, τον ουρανό αγκαλιάζει και κάθε πλοίο που περνά τον βράχο της κοιτάζει. Γιατί η Κυρά ακόμα ζει στης θύμησης το κύμα και η σημαία της πετά, πάνω από κάθε μνήμα. [Build Up] [Full cinematic strings, driving acoustic rhythm] [Chorus] [Vocal Doubling] Με μια σημαία για σπαθί και την ψυχή γι' ασπίδα, κρατάει ολοζώντανη την ίδια την Πατρίδα. Κάθε που υψώνει το πανί, ο άνεμος σωπαίνει κι η Ελλάδα πάνω στο νησί μαζί της ανασαίνει. [Outro] [Fading acoustic arpeggios, sustained synth pad, distant vocal echo] [End]
