
I bin net zum Naschen da (Take 2)
[Spoken Intro – teasing, stage voice] „Na geh — hör’n S’ ma zua, Lust auf was Feins? Jetzt geht’s ums Naschen…“ [Verse 1] So mancher geht herum, Der Kummer bringt ihn um, Er sinnt bald hin und her, Wo was zum Naschen wär’. Und kommt a Madel daher, Da seufzt er gar so schwer, Und redt sie gleich an: "Woher? Wie? Wer und Wann?" [Chorus] Er will naschen. Er will naschen. [Verse 2] Der geht zum Madel hin; Es liagt eam was im Sinn. „Ach, Madel, ach so hör’! Nur Du und koa and're mehr!“ Nennt sie sei goldnes Kind, Wie scho d' Mannsbilder so sind, Mach'n doppelt ihr den Schwur; Doch will er nichts – als nur [Chorus] A bissel naschen. A bissel naschen. [Verse 3] I sag's wirklich frei, A Mann bleibt selten treu. Drum is's a Schand' zu hör'n, Wenn d’ Männer Liebe schwör'n; Sie küssen zwar die Frau, Es is a Freud zur Schau; Wie lang des währt, und dann Entwischt der liabe Mann [Chorus] Und geht naschen. Und geht naschen. [Instrumental Bridge] (piano + clarinet duet, light and playful) [Verse 4] Und lässt du di doch amol vernasch’n, [spoken, teasing] „Na, wer könnt do net schwach wer’n?“ Dann lächle, schau kokett, und flüster [whispered, seductive] „Vergiss net, des Busserln g'hört dazu!" Ganz heimlich und still, A bissel - „Ich und du“, Und mit an leisen Seufz'r [spoken, slow] "Du weiss’t scho was i will" – [spoken, direct to audience, witty] "Aber sie wiss’n’s eh, - i bin net zum naschen da!" [Outro] (instrumental fade out with piano and clarinet trill)


