[Zwrotka 1] To był ten dzień, dzień po wypłacie, gdy poszłam na lody Miś w Gdańsku. Życie się tylko raz, powiadam wam, a ja nie zamierzam umierać głodna na smaku! [Refren] Lubię smak lodów Miś o poranku, smakuje jak... zwycięstwo! A wielcy możni będą płakać, że nie jedli tego dnia lodów Miś w Gdańsku! [Zwrotka 2] Cesarze Rzymu? Gniją w ruinach. Bonaparte? Zesłany, smutny, sam. Ale ja — ja mam gałkę orzechową z bitą śmietaną, i to jest mój plan! [Refren] Lubię smak lodów Miś o poranku, smakuje jak... zwycięstwo! A wielcy możni będą płakać, że nie jedli tego dnia lodów Miś w Gdańsku! [Bridge – recytacja z patosem] "O, Gdańsku! O, Wiśle! O, Targu Rybnym! Gdzie Miś stoi — tam historia się pisze! Niechaj konklawe, sejm, i ONZ wiedzą: że ja, Krispin, tu rządzę, tu żyję, tu zjem!" [Zwrotka 3] Filozofowie mówią: carpe diem. Ja mówię: carpe lody, debilu, póki są! Bo kiedy lody się skończą — a skończą się zawsze — zostanie tylko żal. I rozwód. I smutek. I ból. [Refren – final, z chórem] Lubię smak lodów Miś o poranku, smakuje jak... ZWYCIĘSTWO! A wielcy możni BĘDĄ PŁAKAĆ, że nie jedli tego dnia — nie jedli tego dnia — LODÓW MIŚ W GDAŃSKU! [Outro – szeptem, patetycznie] Żyje się tylko raz... ...ale z gałką czekoladową — dwa razy.
0/500