[Verse 1] Mag-isa sa mesa sa tabi ng bintana Isang kape, isang aklat, ang ulan sa labas Hindi ko kailangan ng kasama ngayon Sapat na ang sarili kong kausap at pahinga [Chorus] Sa mesa sa bintana, ako ay panatag Ang bawat higop ay isang munting biyaya Hindi kalungkutan ang mag-isa Kundi katahimikang matagal kong hinanap [Verse 2] Pinapanood ko ang mga tao sa labas Nagmamadali sa ilalim ng kanilang payong Ngunit dito sa loob, mabagal ang oras At natutunan kong mahalin ang sarili [Chorus] Sa mesa sa bintana, ako ay panatag Ang bawat higop ay isang munting biyaya Hindi kalungkutan ang mag-isa Kundi katahimikang matagal kong hinanap [Outro] Sa mesa sa bintana... panatag ako...
