Δυο Ανάσες Απ’ Το Φως FINAL

[Verse 1] Πάλι σβήσανε τα φώτα κι έμειν’ άδειο το στενό μες στη βροχή χάνω το βήμα, μα κοιτάζω ουρανό το κεφάλι δεν λυγίζει κι ας βαραίνει η σιωπή έχω μάθει ν’ ανασαίνω με μαχαίρι στην ψυχή [Pre-Chorus] Κάθε βράδυ κάτι σπάει μα δεν βγάζω πια φωνή κι όσα κράτησα για μένα με τελειώνουν στη σιωπή [Chorus] Φως ζητάω μες στον δρόμο κι ας με πνίγει ο καπνός μια ζωή να μη χωράω δυο ανάσες απ’ το φως κι όταν όλα καταρρέουν κι ούτε αστέρι στον ουρανό σφίγγω ατσάλι στην παλάμη και γυρίζω ζωντανός [Verse 2] Βλέπω πόρτες κλειδωμένες και χαμόγελα γυαλιά ό,τι αγάπησα σωπαίνει σαν δωμάτια κλειστά κι αν η νύχτα μ’ αγριεύει και μου κόβεται η φωνή ο καθρέφτης δεν μιλάει μα ποτέ δεν με ξεχνάει [Pre-Chorus] Κάθε βράδυ κάτι σπάει μα δεν βγάζω πια φωνή κι όσα κράτησα για μένα με τελειώνουν στη σιωπή [Chorus] Φως ζητάω μες στον δρόμο κι ας με πνίγει ο καπνός μια ζωή να μη χωράω δυο ανάσες απ’ το φως κι όταν όλα καταρρέουν κι ούτε αστέρι στον ουρανό σφίγγω ατσάλι στην παλάμη και γυρίζω ζωντανός [Bridge] Κι είναι νύχτες που φοβάμαι μη χαθώ ως το πρωί μα κρατιέμαι απ’ την ανάσα και δεν ξέρω το γιατί [Final Chorus] Φως ζητάω μες στον δρόμο κι ας με πνίγει ο καπνός μια ζωή να μη χωράω δυο ανάσες απ’ το φως κι όταν όλα καταρρέουν κι ούτε αστέρι στον ουρανό σφίγγω ατσάλι στην παλάμη και γυρίζω ζωντανός [Outro] Δυο ανάσες απ’ το φως κι ακόμα μοναχός