Lavandeira

Na beira do río, o vento murmura Segredos escondidos, susurros de amargura Entre as sombras baila a dor traizoeira En cada paso, a miña alma se envenena No eco da noite, os recordos son velenos Na néboa densa, os teus ollos son xa senos Lavandeira, cantas na escuridade Con notas de dor e traizón A túa melodía é a miña verdade Entre o misterio e a paixón As estrelas caen, un ceo quebrado Cada brillo é un pranto, un amor afastado Nos soños pérdome, nas túas mans frías Espejismos de promesas, mentiras e feridas No eco da noite, os recordos son velenos Na néboa densa, os teus ollos son xa senos Lavandeira, cantas na escuridade Con notas de dor e traizón A túa melodía é a miña verdade Entre o misterio e a paixón Entre os susurros, os segredos fanse claros Cada palabra, un toxo en flor Na melodía da noite, perdémonos nos enredos No abrazo da traizón, atopamos o noso clamor Lavandeira, cantas na escuridade Con notas de dor e traizón A túa melodía é a miña verdade Entre o misterio e a paixón No fin do camiño, os soños son cinzas Os segredos permanecen, as sombras non minzan Lavandeira, na noite, aínda cantas Na danza do silencio, onde a verdade espantas