[Verse 1] เสียงธรรมแว่วกลางใจสั่น เรื่องราวที่ฟังเหมือนจะไกล แต่หากลองหันมามองภายใน เราก็คล้ายเขาในบางเวลา ผ้าเหลืองห่มไม่กันกิเลส ธรรมะลึกก็ยังเผลอพลาด แล้วเราผู้รู้เพียงน้อยนิด จะมั่นใจแค่ไหนว่าจะไม่พลาดตาม? [Chorus] อย่าทิ้งพระรัตนตรัย แม้ใครจะหลงทาง ศรัทธาไม่ใช่เพียงการกราบไหว้ด้วยดอกไม้ธูปเทียน แต่คือการมีสติ เฝ้ามองใจตนอย่างเข้าใจ แม้ไม่ได้นับถือใคร ขออย่าหมดใจต่อทางธรรม [Verse 2] สุขบางอย่างนั้นหอมเพียงชั่วคราว แต่ทุกข์ที่ตามมานั้นยาวนาน การลุ่มหลงแม้ชั่วขณะ อาจพาใจหล่นสู่หลุมแห่งความมืดมน เห็นเขาพลาดก็ขอให้เมตตา ไม่ใช่เพราะเราเหนือกว่าใคร แต่เพราะเขาเตือนเราให้รู้ว่า อย่าปล่อยใจให้ลอยไปตามสุขลวง [Chorus] อย่าทิ้งพระรัตนตรัย แม้ใครจะหลงทาง ศรัทธาไม่ใช่เพียงการกราบไหว้ด้วยดอกไม้ธูปเทียน แต่คือการมีสติ เฝ้ามองใจตนอย่างเข้าใจ แม้ไม่ได้นับถือใคร ขออย่าหมดใจต่อทางธรรม [Bridge] เขาไม่ใช่เพียงคนผิด แต่คือครูที่มาสอนเรา ให้ไม่ประมาท ให้เรารู้เท่าทัน ให้เราตื่นจากหลับใหลในสุขลวง [Final Chorus] อย่าทิ้งพระรัตนตรัย แม้ใจจะเหนื่อยล้า ให้ธรรมะเป็นแสงนำพาในวันที่มืดมน ศรัทธาไม่ใช่เพียงคำ แต่เป็นการกระทำในทุกลมหายใจ เพียงเราปฏิบัติบูชา ชีวิตก็จะพบพุทธะในใจ
