
Verse 1: Im Bosch wia da Werkstatt, de Schraubn fliegn, da Kaffee kocht, und mittendrin steh i am Balko, a Kisterl Kräuter mampft. Die Nachbarin gießt mei Tomatn, de Kinder spieln daunt, und obacht: a letztes Stückl Kuchen, wer’s nimmt, der baut. Pre-Chorus: Zwischen Schraub und Sonnenstund, do find i mei Ruah, a Handvoll Erde, a Pflanzl Glück — und scho is wos da. Chorus: Bosch & Balkon, des is mei G’fühl, a Arbeitshand, a Pflanzenschau — und jeder Tag a Spiel. Bosch & Balkon, mei Welt im Klein, egal wia groß de Welt kimmt, do bleib i ganz allein. Verse 2: Am Feierabend stromert a Griller an, a Wirtl lacht vom Dach, im Licht von Straßenlaternen singt a Sperling sein G’schmach. I bring die Werkbank heim, a Blum wird neu verpflanzt, und wer vorbei geht, kriagt a Lächeln — und mei Herz tanzt. Pre-Chorus: Und wenn ma denkt, des reicht net, kumm, schau a nei nach oben, da Himmel is so groß, oba do auf’m Balko do bleibn' ma loben. Chorus: Bosch & Balkon, des is mei G’fühl, a Arbeitshand, a Pflanzenschau — und jeder Tag a Spiel. Bosch & Balkon, mei Welt im Klein, egal wia groß de Welt kimmt, do bleib i ganz allein. Verse 3: Die Tomaten reifen rot, da Schraubenschlüssel glitzt, a Fremder klopft und fragt nach Salz — und bald wird’s a Witz. So geht der Alltag weiter, mit Lied und mit G’spui, Bosch & Balkon, du bist mei Ruh, mei neues Mei. Bridge (humorous): (Ooh) Schraubn, Blumentopf, a Kaffe, a Lied, (Ooh) und wenn’s amal regnet, steht do a Dach, des bleibt. Lach ma laut, pflanz ma neu, und dann der Refrain, Bosch & Balkon — do kimmt ma zamm, do bleib ma frei. Chorus (repeat, outro chant)

