Na dnie wschodzących fal trzymasz w dłoniach mały świat muszla szepcze: "zostań tu" serce krzyczy: "idź na brzeg" (oo-o) Patrzysz w górę, słony blask łuna domów ponad szkłem czy tam ktoś jak ty też śni że da się oddychać snem Mała syrenko, płyniesz w cień ciągle bliżej, bliżej mnie między piaskiem naszych słów a głębokością starych burz Mała syrenko, nie bój się twoje oczy znają mnie jeśli zechcesz, zrobię cud zamienię ciszę w pierwszy ruch Zbierasz z dna rozbity czas koral wspomnień, sól i żal mówisz: "nie chcę tracić płetw ale chciałabym móc biec" Twoje włosy lepi szkło z rozdeptanych ludzkich lat obiecuję, jeśli chcesz pokażę ci lżejszy świat (oh) Mała syrenko, płyniesz w cień ciągle bliżej, bliżej mnie między piaskiem naszych słów a głębokością starych burz Mała syrenko, nie bój się twoje oczy znają mnie jeśli zechcesz, zrobię cud zamienię ciszę w pierwszy ruch Czy to grzech, że pragniesz więcej? że ci ciasno w czyjejś baśni? wyrwij z karku stare wersy dopisz własne, własną prawdę (yeah) Mała syrenko, płyniesz w cień coraz bliżej, bliżej mnie niech już pęknie szklany mur między "jeszcze" a "już tu" Mała syrenko, nie bój się twoje serce woła mnie jeśli zechcesz, zrobię cud zostaniesz sobą ponad brzeg i nurt
0/500