Zwrotka 1 Jedziemy tam, gdzie kończy się szlak, Kurz na butach i wiatr daje znak, Gitara gra, a serce chce dróg, Każdy kres to początek znów. Nie mamy nic oprócz tych chwil, Co płoną jak ogień pośród mil, Wolność smakuje jak gorzki dym, I każdy dzień to losu rym. Pre-Chorus Nie patrzymy wstecz, nie trzyma nas nic, Tylko dziki zew, co prowadzi w świt. Refren (chwytliwy) Bo my – ostatni Wojownicy, wolni jak wiatr, Gonimy za słońcem przez cały świat, W górę szkło, niech płonie noc, To nasze życie, nasz los, nasz głos! Choć pięści i ogień hartują nas, W kurzu i dymie odnajdujemy czas, Pod gwiazdami, gdzie milknie strach, Każda droga to nasz własny szlak! Zwrotka 2 Światła barów i śmiech do łez, Braterski krąg i kolejny grzech, Czasem bójka, bo krew aż wrze, Lecz nikt z nas nie podda się. Siniaki to tylko znak, Że żyjemy naprawdę, nie tak jak świat, A potem ogień i cichy blask, I niebo pełne gwiazd nad nami w takt. Pre-Chorus Gdy noc nas tuli jak stary koc, Zamykamy oczy – gaśnie już moc. Refren Bo my – ostatni Wojownicy, wolni jak wiatr, Gonimy za słońcem przez cały świat, W górę szkło, niech płonie noc, To nasze życie, nasz los, nasz głos! Choć pięści i ogień hartują nas, W kurzu i dymie odnajdujemy czas, Pod gwiazdami, gdzie milknie strach, Każda droga to nasz własny szlak! Bridge Bez kajdan, bez królów, bez miejsc i dat, Tylko marzenia prowadzą nas w świat, Od szlaków kurzu po nocny śpiew, To jedyne życie, jakie chce mieć. Refren (finałowy, mocniejszy) Bo my – ostatni Wojownicy, aż po kres dni, Wolność w sercach jak ogień w krwi, Śmiech i ból, i każdy krok, To nasze życie – nasz dziki rok! Gdy ogień zgaśnie i przyjdzie chłód, Zostanie legenda i stary trud, Pod gwiazdami, gdzie wieczność trwa, Zaśniemy tam, gdzie wolność gra.
