[INTRO: (jonge vrouw’s stem, zacht, aarzelend)] (Soft piano, light build-up) Ik liep in de schaduw, Verborgen onder lagen stof, Bang voor blikken, voor oordeel, Gevangen in mijn eigen lot. Maar op een dag riep de wind, Een fluistering van vrijheid zacht, Het bracht me over de drempel heen, Naar een wereld onverwacht. [VERSE 1: (jonge vrouw, met meer zelfvertrouwen)] Ze zeiden: “Laat je last maar los, Je angsten en je zware jas.” Ik voelde de bries op mijn huid, En plots voelde ik… mij herboren. [CHORUS: (blij koor, stralend)] Naakt in de zon, niets dan de waarheid, Gelijk en vrij, zo licht als de tijd. Hier draagt niemand een masker meer, Alleen het leven, gedeeld en puur! [VERSE 2: (jonge vrouw, met koor op de achtergrond, zacht)] Eerst was het vreemd, Een harnas dat verdwijnt, Maar in elke glimlach, Voelde ik warmte die schijnt. Een uitgestoken hand, een heldere lach, Geen oordeel meer, geen enkele vlaag. Ik ontdekte een wereld, open en waar, Harten zonder grenzen, puur en klaar. [BRIDGE: (koor, theatraal, gelaagde stemmen)] De golven strelen onze vrije ziel, De zon onthult wat echt is en stil. En nooit wil ik nog terug, Naar een wereld die me verborg… [CHORUS: (volledig koor, krachtig, harmonieën)] Naakt in de zon, niets dan de waarheid, Gelijk en vrij, zo licht als de tijd. Hier draagt niemand een masker meer, Alleen het leven, gedeeld en puur! [OUTRO: (jonge vrouw alleen, zachte herhaling)] Ik liep in de schaduw, Maar het licht riep mij naar hier. Ik sta naakt onder de zon, En ik wil nooit meer terug. (Koor op de achtergrond, zachter wordend) Naakt onder de zon… … Niets dan de waarheid.