wiedźma

W mgle poranka widzisz cień, Na granicy jawy, snu i tchnień. W dłoniach niesie pył z tysiąca lat, Z oczu bije blask pradawnych gwiazd. Słowa zna, co burzą czas, Runy w sercu – szept i głaz. Na skrzyżowaniu dróg i bram, Ona czeka – zna każdy kłam. Refren O Wiedźmo, Wiedząca, córo Ziemi, Przez portale, przez ogień, przez cienie idź! Znasz sekrety, których nie zna nikt, Światy klękają, gdy wypowiadasz mit. Zwrotka II W ogniach nocy tańczy wiatr, Ona słyszy, jak śpiewa świat. Szepcze wiatrom stare imię gwiazd, Otwiera bramy z kryształu i traw. Przez wymiary niesie znak, Gdzie wiedza rodzi nowy świat. Z dna oceanu po szczyt gór, Słyszy puls pradawnych chmur. Refren O Wiedźmo, Wiedząca, córo Ziemi, Przez portale, przez ogień, przez cienie idź! Znasz sekrety, których nie zna nikt, Światy klękają, gdy wypowiadasz mit. Bridge W ciszy między oddechami, Czyta księgi z gwiezdnej tkaniny. Widzi śmierć i życie w splocie, Zna początek w końca krocie. Refren (ostatni, podniosły) O Wiedźmo, Wiedząca, córko Ziemi, Nieś nam mądrość, gdy ginie rytm! Twoje słowa w sercach brzmią jak hymn, Bo w tobie – cała wiedza światów tkwi!