เขมรไม่หยุดยิง

[Verse 1] เสียงปืนยังลั่น… สะเทือนชายแดน แม้เพิ่งจับมือกันกลางแดนมาเลย์ ถ้อยคำงดงาม ช่างคล้ายภาพเก่า แต่กลิ่นควันไฟ… ยังโชยราวกับวานนี้ [Verse 2] ข้อตกลงบนกระดาษขาว ไม่อาจดับเพลิงใจที่เผาเร้า แม่เฒ่าริมรั้ว… ร้องไห้ไม่รู้จบ จะสิ้นเสียงสะอื้นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ [Chorus / Hook] เขมรไม่หยุดยิง เสียงปืนยังก้องฟ้า ไทยก็ยังกล้า ยืนปักหลักใจกล้าหาญ เด็กน้อยร้องไห้… กลางเสียงระเบิดซ่าน แล้วคำว่า “สันติ” มันอยู่ตรงไหน… ในวันนี้? [Verse 3] เวทีเจรจา มีแต่เงามาเลย์ อาเซียนนิ่งเฉย ไม่กล้าขยับไปไหน คนที่ล้มคือชาวบ้านเดินดิน ไม่ใช่นายพลในห้องแอร์อำนาจ [Chorus / Hook] เขมรไม่หยุดยิง เสียงปืนยังก้องฟ้า ไทยก็ยังกล้า ยืนปักหลักใจกล้าหาญ เด็กน้อยร้องไห้… กลางเสียงระเบิดซ่าน แล้วคำว่า “สันติ” มันอยู่ตรงไหน… ในวันนี้? [Outro] หากใจเจรจา… ไร้ศรัทธาจริงแท้ มันก็เป็นแค่ฝุ่นปลิวในอากาศ เมื่อคนลั่นไกคือผู้มีอำนาจ แต่คนตาย… คือผู้ไม่มีอาวุธเสมอ...