[Nastrój: Odnaleziony hymn z dawnego rękopisu, śpiewany dziś przez zadymiony, pogłosowy zespół psych-folkowy w rozległej sali obrzędowej. Brzmienie mistyczne, uroczyste i lekko złowróżbne. Wokal żeński prowadzi pieśń jak objawienie z dawnych ksiąg, z łagodnym wibrato i czcią wobec niepojętego znaku na niebiosach.] [Wstęp instrumentalny: Retro perkusja w rytmie 4/4, szeroki pogłos, ceremonialna przestrzeń] [Zwrotka 1] W morzu gwiazd, gdzie ciemność srebrem drży, ukazał się znak pośród milczących mgieł. Oczy jak klopsy, oblicze z sosu i snu, a nitki płoną cicho w niebios ciężkim tchu. [Refren] Makaron na niebie, pośród sfer się wije, płynie przez bezmiar, gdzie zimny gwiezdny wiatr żyje. Makaron na niebie, niemy znak zza chmur, O Latający Potworze Spaghetti, objawiasz swój ponury znak. [Zwrotka 2] Parmezan rozsiewa nad Drogą Mleczną w dal, jakby śmiech przedwieczny przemówił spośród fal. I drżą gwiazdozbiory, gdy sunie jego ślad, a każda nić spaghetti niesie wieść przez świat. W czci makaronowej kołyszą się i trwają, jak ci, co dawną grozę w świętym głodzie znają. [Refren] Makaron na niebie, pośród sfer się wije, płynie przez bezmiar, gdzie zimny gwiezdny wiatr żyje. Makaron na niebie, niemy znak zza chmur, O Latający Potworze Spaghetti, objawiasz swój ponury znak. [Most] Wiruje pośród kosmosu, zostawia świetlny ślad, przędzie śmiech i trwogę przez zasłonę dawnych gwiazd. Każda spirala szepce, co ma nadejść tu, wieczysta uczta czeka w jego przedwiecznym śnie. [Refren] Makaron na niebie, pośród sfer się wije, płynie przez bezmiar, gdzie zimny gwiezdny wiatr żyje. Makaron na niebie, niemy znak zza chmur, O Latający Potworze Spaghetti, objawiasz swój ponury znak. [Outro] Gdy spojrzysz więc ku nocy, co nad światem trwa, wspomnij nitki jasne, które niesie ciemna mgła. W każdej z nich pobrzmiewa śmiech i dawna wieść bez słów, Latający Potwór Spaghetti nadchodzi znów i znów. [Przejście instrumentalne: Solo perkusyjne 4/4 z talerzami i szerokim pogłosem] [Koniec utworu]
