Παιδιά μου γλυκά, το κουδούνι χτυπά, μια καινούργια αρχή σας φωνάζει ξανά. Η Έκτη τελειώνει, οι μέρες περνούν, μα στη μνήμη μας πάντα οι στιγμές θα ζουν. Βαλλέρια, Ζωή, με χαμόγελο πλατύ, Γρηγόρη, Αλέξανδρε, πάντα αγαπητοί. Βάλια και Βίκη, φωτεινό το βλέμμα σας, Βασίλη, Ειρήνη, λάμπει η καρδιά σας. Πετάξτε ψηλά, με φτερά ανοιχτά, τα όνειρα σας να βρουν ουρανό και χαρά. Να θυμάστε πως ήσασταν πάντα μοναδικοί, και σας αγαπώ για πάντα, βαθιά και αληθινά. Ζέτα, Άγγελε, φέρατε γέλιο γλυκό, Γρηγόρη, Βάσια, στο μυαλό μου ζωγραφιστό. Σπύρο, Αγάπη, φωτεινά τα μάτια σας, Δημήτρη, Μάρκο, Μιχάλη, χρυσά τα βήματά σας. Στις καρδιές σας κρατήστε όσα ζήσαμε εδώ, φιλίες, χαρές και κάθε μικρό μυστικό. Κι η κυρία Λαμπρινή, που σας χάρισε στοργή, θα εύχεται πάντα για μια λαμπρή ζωή. Πετάξτε ψηλά, με φτερά ανοιχτά, τα όνειρα σας να βρουν ουρανό και χαρά. Να θυμάστε πως ήσασταν πάντα μοναδικοί, και σας αγαπώ για πάντα, βαθιά και αληθινά. Μην ξεχνάτε ποτέ, ό,τι κι αν γίνει μετά, η καρδιά μου για εσάς θα χτυπά δυνατά. Στην καρδιά σας κρατήστε αγάπη, ζωή, και να προχωράτε με πίστη και ευχή.
