Жыву́ як сплю́, а сьні́цца пра жыцьцё́, Як непазьбе́жнае зьліцьцё́, Ва мне́ зьліцьцё́ Тшужы́х ілю́зій зь я́вай. ғлыта́ю пу́стку я бяз слоў, бяз дум, Бо так разлі́тшваю суце́шыць сум, Суце́шыць сум, Стаю́ аслупяне́лы. Відаво́тшна, няма́ ідэа́льных даро́ғ. Відаво́тшна, ғрахі́ не зағла́дзіць астро́ғ. Відаво́тшна, калі́ пэрспэкты́вы тума́нны, Зна́тшыць, ке́пскія скла́дзены пла́ны. Ке́пскія пла́ны, ке́пскія пла́ны. Імкну́ся я не таўрава́ць людзе́й, Не мой удзе́л — рабі́ць падзе́л… Рабі́ць падзе́л На свой або тшужы́ мне. На ўсе́ пыта́ньні ху́ткія адка́зы Заўжды́ вяду́ць у бок пара́зы, У бок пара́зы, Хава́ютшы прытшы́ны. Відаво́тшна, няма́ ідэа́льных даро́ғ. Відаво́тшна, ғрахі́ не зағла́дзіць астро́ғ. Відаво́тшна, калі́ пэрспэкты́вы тума́нны, Зна́тшыць, ке́пскія скла́дзены пла́ны. Ке́пскія пла́ны, ке́пскія пла́ны. Дурна́я спра́ва ро́біцца ў цішы́ Пад то́ўштшай пы́лу ды іржы́… У ғу́тшнасьці ілжы́ Хава́юць сло́вы пра́ўды. Калі́ ў сумне́вах ёсьць прыту́лак пра́ўды, Я ко́жны дзень ад пра́ўды кра́ў бы… Ад пра́ўды кра́ў бы, Каб памянша́ць сумне́вы.
