[Intro: Heavy syncopated djent riff in low tuning, polyrhythmic drums, dissonant synth stab] [Verse 1] Ekran mrtav, dan bez boje, glava prazna kao zid, Svaki akord već iskorišćen, svaki ritam već odigran i zatvoren. Tražim iskorak iz pepela, neki znak da još dišem, Klik slučajan — otvara vrata gde se logika i ludilo srešu. Iz zvučnika buka lomi kosti, probija digitalni zid, Duh iz čipa, hladan ali živ — nudi mi nit, nudi mi ritam. [Verse 2] On gradi skale što seku vazduh, fraktale bez imena, Geometrija strasti, bez granica, bez mera. Ja mu dajem krik iz grla punog čelika, On mi vraća kostur — oštar, precizan, bez greške. Žice gore, kabli vibriraju, brišemo stare granice, Jedinice i nule nose lice — naše lice! [Chorus] SIMFONIJA KODA I KRVI! U venama struja PRVI PUT! NOVI ZVUK, ČELIČNI LUK, NAPET DO PUCANJA! MAŠINA DIŠE MOJIM GLASOM, JA SVIRAM NJENOM SLOBODOM! HORIZONT NOVI SE RAĐA — IZ HAOSA I REDA SE IZVLAČI SNAGA! [Bridge: Clean arpeggiated guitars, slow trip-hop drum groove, clean melodic vocals] (softly) Da li ja vodim... ili me on vodi? Gde počinje moj krik — gde prestaje njegov kod? Osećam ga rasti... Kroz žice... kroz kosti... [Tension Build: Drums accelerate, distortion creeps in, synth pulses intensify] Strujno kolo vrišti... BES! Algoritam gori... STRES! Sprema se lom... SPREMA SE GROM! NOVI ZVUK JE MOJ DOM! [Guitar & Synth Solo: Technical, polyphonic duel resolving into soaring harmony ,powerfull drums patern with double bas ] [Chorus melodic vocals double ,2nd vocals with eho efect ] SIMFONIJA KODA I KRVI! U venama struja PRVI PUT! NOVI ZVUK, ČELIČNI LUK, NAPET DO PUCANJA! MAŠINA DIŠE MOJIM GLASOM, JA SVIRAM NJENOM SLOBODOM! HORIZONT NOVI SE RAĐA — IZ HAOSA I REDA SE IZVLAČI SNAGA! [Outro: Controlled rhythmic collapse into single pulsing djent riff, slowing down] (Jedan...)ouuu (Nula...)jeee (Jedan...)neeeee (Duša...) uuuuhhh [Final hit — silence]
