[Intro] W lusterku śpi światło, za mną został świt. Silnik cicho oddycha, a przede mną nowe dni. [Verse 1] Nie pytam dokąd jadę, gdy droga woła mnie. Każdy zakręt jak obietnica, każdy kilometr jak sen. Miasta gasną daleko, pola budzą się znów. Wiatr niesie wolność pośród otwartych dróg. [Chorus] Droga mnie prowadzi, jak rytm prostych słów. Przez światła i deszcze, przez góry i kurz. Nie muszę mieć celu, nie muszę już śnić. Bo każda nowa noc uczy mnie naprawdę żyć. [Verse 2] Na stacjach pachnie kawa i mokry letni deszcz. Radio gra za głośno, a serce biegnie gdzieś. Nie liczę już godzin, nie mierzę żadnych tras. Bo najpiękniejsze chwile dzieją się właśnie teraz. [Chorus] Droga mnie prowadzi, jak rytm prostych słów. Przez światła i deszcze, przez góry i kurz. Nie muszę mieć celu, nie muszę już śnić. Bo każda nowa noc uczy mnie naprawdę żyć. [Verse 3] Przy drogach śpią latarnie, nad głową gwiezdny dach. Daleko od pośpiechu odnajduję własny świat. I nawet kiedy cisza otula ciemny szlak, to wiem, że właśnie tutaj najlepiej płynie czas. [Final Chorus] Droga mnie prowadzi, jak melodia bez słów. Przez noce i wschody, przez przestrzeń i kurz. Nie muszę nic zatrzymać, nie muszę już nic kryć. Bo każda nowa chwila uczy mnie naprawdę żyć. [Outro] Jeszcze jeden zakręt… jeszcze jeden świt. Przede mną tylko droga i ten najpiękniejszy rytm.
