Song Cover Image

PART 7- Tufan ve Ayrılış

[Intro] [Sound of heavy rain and roaring thunder, slow melancholic piano melody, symphonic strings rise] [Verse 1] Savaşın isi dinmeden, Enlil verdi son emri: "Bırakın sular taşsın, silinsin insan nesli!" Göklerin barajları açıldı, yarıldı yeryüzü, Karanlık dalgalar yuttu geceyi ve gündüzü. Ama Enki susmadı, duvarlara fısıldadı gizlice: "Ziusudra, bir gemi yap! Ölüm gelmeden bu gece." [Pre-Chorus] [Drums intensify, operatic choir enters] Günlerce sürdü o tufan, dünya bütünüyle sustu, Dağların tepesini bile azgın dalgalar yuttu. Tanrılar gemilerinden izledi bu büyük yıkımı, Yüreklerinde bir sızı, kendi eserinin kıyımı... [Chorus] [Grand majestic explosion, highly emotional and epic] Sular çekildi nihayet, balçıkta kaldı ayaklar, Yeniden can buldu hayat, yeşerdi kuru topraklar! Ama göksel arabalar dönüyor evrene, Anunakiler gidiyor, Nibiru’nun derinliğine! Bırakıp insanlığı kendi karanlık kaderine, Gökten inenler dönüyor, o sonsuz gök denizine! [Bridge] [Epic, emotional and sweeping melodic guitar solo] Zigguratlar öksüz kaldı, tapınaklar bomboş şimdi, Sümer’in tabletlerinde kalan o isimler kimdi? Gitmeden bıraktılar bize kadim genlerini, Tarihin satırlarına kazıyıp kendilerini. Biz ki köle doğanlar, efendisiz kaldık bugün, Yeryüzü bize kaldı, gökyüzü eski bir düğüm! [Outro] [Music slows down, acoustic guitar and ambient synth, ocean waves sound effect] Yıldızlara bakar hala insanlığın gözü, Damarlarımızda atan, Tanrıların özü... [Fade out to silence] [End]