[Intro] [Interlude] [solo] [Verse] Што ва́біць больш, ці можа ска́жа ле́пей, Чым пахвала́, што ў свеце ты адна, Хто зберага́е я́касці на свеце, Якія меў бы дзе́сьці твой раўня́? [Interlude] [Verse] Пяро, якім жыве́ піса́ць патрэ́ба, Яго прадмету славу надае́, Але, хто піша пра цябе суцэ́льна, Зая́віць: "Ты падобна на сябе”. [Instrumental interlude] [Chorus ] Дазволь яму скапі́раваць прыроду, Не пагарша́ючы цябе, любоў. Прасла́віцца ён досціпам з нагоды Такога сты́лю можа навакол. [Post chourus] Але тады праклён ты дадаеш Да прыгажосці, што сама нясеш. Але тады праклён ты дадаеш Да прыгажосці, што сама нясеш. [Instrumental Bridge] [Interlude] [Solo] [Verse] Майго кахання замаўча́ла Муза, Пакуль, тым часам, залатым пяром Другія Музы праслаўлялі дружна Цябе каштоўнай фразай і радком. [Solo] [Verse] Я думаю, пакуль другія пішуць. Як цёмны клерк я зноў крычу: "Амінь!" На кожны гімн, што дух паспеў пакінуць У добрай форме радаснай рукі. [instrumental interlude] [Chorus ] Я на хвалу скажу, што гэта праўда І да пахвал дадам маю любоў. У думках аб табе нясу я радасць Хутчэй, чым вобразы пісьменных слоў. [Post chorus] За словы іншых паважаеш ты. Мяне за думкі марныя любі. За словы іншых паважаеш ты. Мяне за думкі марныя любі. [Interlude] [Final solo] [Fade out, quiet, low pass, clean fadeout to silence] [The End]
