De Radiozendamateur - Laatste Uitzending (Ik ben De Radiozendamateur)

[Intro] Goedenavond, luisteraars. Of… ja, luisteraar. Of niemand. Maakt niet uit. Ik ben De Radiozendamateur. Eigenlijk Marcel. Uit Zoetermeer. En dit… is mijn laatste uitzending. [Verse 1] Ik heb alles al gezegd Tegen muren, tegen lucht Tegen het lampje op mijn bureau Dat soms knippert als ik iets voel Ik zond ruis Ik zond hoop Ik zond mezelf in kleine stukjes En niemand vroeg om meer [Chorus] Ik zendt je liefde via ruis Een beetje dom, een beetje thuis Een golf die breekt, een zachte pluis Bedankjewel, ik schakel uit [Verse 2] Ik dacht dat iemand ooit zou zeggen: “Ja Marcel, ik hoor je, blijf nog even.” Maar stilte is ook een antwoord, En soms het mooiste dat er is. Mijn antenne kraakt, mijn stem vervaagt, De wereld draait gewoon door. Ik draai de knop. Het is goed zo. [Bridge] Misschien hoor jij iets Misschien niet Misschien ben ik allang verdwenen In het witte licht Van een stille frequentie [Final Chorus] Ik zendt je liefde via ruis Een beetje dom, een beetje thuis De stilte klinkt vandaag als applaus Bedankjewel — ik log nu uit [Outro] Dit was De Radiozendamateur. Eigenlijk Marcel. Uit Zoetermeer. Bedankjewel voor het luisteren Over... en... uit. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- [Intro] Good evening, listeners. Or… well, listener. Or no one. Doesn’t matter. I am The Radio Amateur. Actually, Marcel. From Zoetermeer. And this… is my final broadcast. [Verse 1] I’ve already said everything To walls, to the air, To the little lamp on my desk That sometimes flickers when I feel something. I sent out static, I sent out hope, I sent myself in tiny pieces, And nobody asked for more. [Chorus] I’m sending you love through static, A little dumb, a little home, A wave that breaks, a gentle fluff, Thank you — I’m signing off. [Verse 2] I thought someone would someday say: “Yeah Marcel, I hear you, stay a bit longer.” But silence is also an answer, And sometimes the most beautiful one there is. My antenna crackles, my voice fades, The world just keeps on turning. I turn the dial. It’s fine like this. [Bridge] Maybe you hear something, Maybe not, Maybe I’ve been gone a long time Into the white light Of a silent frequency. [Final Chorus] I’m sending you love through static, A little dumb, a little home, Today the silence sounds like applause, Thank you — I’m logging out now. [Outro] This was The Radio Amateur. Actually Marcel. From Zoetermeer. Thank you for listening. Over… and… out.