
[Intro] แสงเย็นกำลังเปลี่ยนสี เงาบนโต๊ะยาวขึ้นทุกที ยังไม่อยากให้บ่ายนี้จบ ขออีกสักนิดได้ไหม [Verse 1] เรานั่งคุยกันมานานเท่าไร ไม่มีใครมองนาฬิกา จากแสงขาวเมื่อตอนบ่ายกว่า ตอนนี้กลายเป็นสีทอง ผู้คนเริ่มทยอยกลับบ้าน ถนนข้างนอกเริ่มเปลี่ยนแสง แต่ตรงนี้ยังมีเราไม่เปลี่ยน ยังมีเรื่องให้พูดอีกมากมาย [Pre-Chorus] รู้ว่าถึงเวลาก็คงต้องไป แต่ถ้ายังไม่รีบเกินไป ขอให้ช่วงเวลานี้อยู่ต่อ อีกสักนิดก็ยังดี [Chorus] อยู่ด้วยกันอีกนิด ก่อนพระอาทิตย์กลับบ้าน ก่อนแสงสีทองจะค่อย ๆ จาง ก่อนเราต้องแยกกันไป อยู่ด้วยกันอีกนิด ไม่ต้องรีบพูดคำลา แค่ให้เวลาตรงนี้เดินช้ากว่าเดิม ก่อนเย็นนี้จะผ่านไป [Instrumental Guitar Break] [Verse 2] ลมเริ่มเย็นลงทีละน้อย แสงบนกระจกเปลี่ยนไปช้า ๆ ฉันยังฟังทุกเรื่องที่เธอเล่ามา เหมือนยังไม่อยากให้จบ ไม่ต้องมีคำพูดพิเศษ ไม่ต้องมีอะไรเกินกว่านี้ แค่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ด้วยกันดี ๆ ก็มากพอสำหรับวันนี้ [Pre-Chorus] บางช่วงเวลาสวยเพราะสั้น ยิ่งรู้ว่ามันกำลังจะผ่าน ก็ยิ่งอยากเก็บทุกวินาที ไว้ให้นานกว่าเดิม [Chorus] อยู่ด้วยกันอีกนิด ก่อนพระอาทิตย์กลับบ้าน ก่อนแสงสีทองจะค่อย ๆ จาง ก่อนเราต้องแยกกันไป อยู่ด้วยกันอีกนิด ไม่ต้องรีบพูดคำลา แค่ให้เวลาตรงนี้เดินช้ากว่าเดิม ก่อนเย็นนี้จะผ่านไป [Bridge] ถ้าพรุ่งนี้เรายังได้เจอกัน ก็คงไม่ต่างอะไร แต่คืนนี้ฉันยังอยากจำ แสงสุดท้ายที่อยู่ในสายตา และรอยยิ้มของเธอตอนนั้น ก่อนเมืองจะเปิดไฟขึ้นมา บางทีความสุขก็เป็นเพียง เวลาที่เรายังไม่ต้องลา [Final Chorus] อยู่ด้วยกันอีกนิด ก่อนพระอาทิตย์กลับบ้าน ก่อนท้องฟ้าจะเปลี่ยนจากสีทอง เป็นสีของค่ำคืน อยู่ด้วยกันอีกนิด ก่อนเราต้องเดินคนละทาง ไม่ต้องสัญญาอะไรให้มากมาย แค่พรุ่งนี้ยังอยากเจอกัน อยู่ด้วยกันอีกนิด ตรงนี้…ก่อนแสงสุดท้ายจะจาง ให้บ่ายวันนี้อยู่ในความทรงจำ ก่อนพระอาทิตย์กลับบ้าน [Outro] แสงสุดท้ายบนโต๊ะเรา ค่อย ๆ จางลงอย่างช้า ๆ ถึงเวลาต้องกลับแล้ว แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้

