
Politische Grössen
[Verse 1] In de Palz, do hot alles aa’gfange, mit’m Glas Woi un klore Gedanke. Helmut Kohl hot gsaat: „Mir schaffe des schun“, un Europa is langsam zsamme kumm. Weit im Oschte, hinne in Moskau drin, do hot sich aa ebbes gedreht im Sinn. Michail Gorbatschow hot gmacht die Fenstere weit, Glasnost un Perestroika – es wurd annere Zeit. [Chorus] Des ware noch politische Grösse, Leit mit Mut un net bloß Gerösse. Die henn Geschichte mit Herz gemacht, un die Welt e Stück vorangebracht. Von Bayern bis Berlin, bis weit no Moskau naus, die hann Mauere fall gelosse – einfach so raus. Des ware noch politische Grösse, des war klar, so Leit gebbts heit kaum noch, des isch wahr. [Verse 2] Un in Bayern, do hot’s ordentlich gekracht, wenn einer sei Meinung laut hot g’sacht. Franz Josef Strauß, der Löwe aus’m Süden, der konnt debattiere – un die Hall bringe zum Glühen. Net immer leise, net immer bequem, awwer grad so konnt mer was bewege im System. Zwische Oschte un Weschte, kalt wie Eis, brauchts Männer mit Rückgrat – un net nur G’schrei. [Chorus] Des ware noch politische Grösse, Leit mit Mut un net bloß Gerösse. Die henn Geschichte mit Herz gemacht, un die Welt e Stück vorangebracht. Von Bayern bis Berlin, bis weit no Moskau naus, die hann Mauere fall gelosse – einfach so raus. Des ware noch politische Grösse, des war klar, so Leit gebbts heit kaum noch, des isch wahr. [Outro] Heit sitze viel im Studio un schwätze schlau, awwer so Kerle wie domols – die sin rar, genau. Doch in de Gschicht, do bleiwe se steh’n, un mer werd se so schnell nimmer geh’n.

