Pieśń Horyzontu

[Intro – delikatny, eteryczny wokal] Wiatr północy niesie mój głos Ponad lodem fal, przez mrok i los Pod niebem bursztynu, w noc bez dnia Idę samotna — lecz nieskończona ja [Verse 1 – płynne, łagodne] Zostawiłam za sobą kamienie Przysięgi, dawne wspomnienie W soli morza i wiatru śpiew Odradzam się znów, bez krwi, gniew! [Pre-Chorus – narastające emocje] Moje serce jak bęben brzmi Stary głos, co wciąż we mnie tkwi W moich żyłach płynie mórz smak I przodków ogień — wieczny znak [Chorus – mocny, melodyjny, otwarty] Jestem krzykiem pośród burz Płomieniem, co nie zna słów już Wolna jak horyzontu kres Sama wyznaczam własny sens Jestem falą i światłem dni Bez królestw, bez granic i Niech wiatr prowadzi mnie w dal A noc jest świadkiem moich fal [Verse 2 – mocniejszy rytm, folkowy puls] Pod stopami ziemia drży Każdy krok nie cofa się, lecz brzmi Echa dawnych pieśni w nas Wyryte w kości, w krwi i w czas [Pre-Chorus 2 – większa intensywność] Słyszę szepty dawnych stron Obietnice, które trwają wciąż Niosę je bez żadnych więzów W biegu moich własnych sensów [Chorus – pełniejsze brzmienie, chóry] Jestem krzykiem pośród burz Płomieniem, co nie zna słów już Wolna jak horyzontu kres Sama wyznaczam własny sens Jestem falą i światłem dni Bez królestw, bez granic i Niech wiatr prowadzi mnie w dal A noc jest świadkiem moich fal [Bridge – filmowy, cichy, szept] A gdy upadnę — wstanę znów Wśród mgieł, snów i cichych słów Bo moja dusza, dzika wciąż Nie zna, czym jest pokorny krąg [Break – instrumentalny klimat nordycki] [Final Chorus – epicki, warstwowy wokal] Jestem krzykiem pośród burz Płomieniem, co nie zna słów już Wolna jak horyzontu kres Sama jestem swoim miejscem Jestem falą i światłem dni Bez korony, bez modlitw i Niech wiatr wyryje mój znak Na horyzontów smak [Outro – cichy, zanikający, eteryczny] Wiatr północy strzeż mój głos Niech nie zginie w ciszy fal los W milczeniu morskich wód i gwiazd Staję się legendą — już teraz, raz