
[Intro, spoken] Kumm, erst an Schluck Kaffee — dann samma do. [Verse 2] Wenn ma z'früh aufstehgn und da Schädl no ned ganz wach is, und in da Kuchl da Melange steht, während draußen ois grau is, dann merkst: Wer bleibt neben dir, wenn da Tag scho z'früh schiach beginnt? Wer da a Leiberl hinlegt und sagt: „Kumm, i schau, dass d' wieder zammfindst.“ A Satz, der ned groß tuat und trotzdem genau sitzt, und a Schmäh, der uns z'ruckhoit, wenn koana mehr wos sagt. De san ned laut — drum hörst jedes Wort, des wirklich trifft, und aus am Durcheinand mach'n's wieder a G'fühl, des weitertragt. [Bridge, tempo drops, emotional, acoustic guitar only] Wenn's am Omd ganz still wird und ma bloß no nebeneinand sitzt, und a Blick mehr sagt als jedes Wort, des ma no los wird, dann merkst, wie guat es is, wenn a Hand über'n Tisch rübergeht und bleibt. De san der kurze Satz dazwischen, wenn in uns no a Wundn is, und a klanes „I bin do“, des hält, ohne vü zu versprechen. Und aus der Ruah wird a Grund, warum ma am nächsten Tog beim Weitermachn no a bissl fester zammsteh'n. [Build up, powerful drums] Weil ohne ihre Liab... wär des Lebn nur a G'spass! [Chorus, final explosion, maximum energy] Heit steh ma zamm, oans-zwoa — und da ganze Raum schreit mit! Kumm, kumm, pack ma's an, bis jeder Takt uns weiterzieht. Für jede, die uns aufricht, wenn ma selber z'wenig Kroft no ham, für jedes „I bin do“ im rechtn Moment, wenn's draußen zach wird, Mann für Mann. Heit sing ma's g'scheit, heit sing ma's laut, bis ma uns selber wieder hör'n, bis da letzte auf da Bank mitklatscht und d'Wänd' des mit uns spür'n. A kurzes „passt scho“ is heit z'wenig — heit red ma grod und offen aus: Wenn's losgeht, geh ma mit, und aus am Haufn wird a Haus voi Applaus. Heit trag ma's weiter, Schritt für Schritt, und jeder hoaßt des gleiche Liad, da Refrain geht rund im Kreis, bis sogar da Morgn mit uns mitgeht. Servas, Damen! Servas, Damen! — kumm, jetzt singt da ganze Soi mit! Servas, Damen! Servas, Damen! — und jeder hebt de Stimm grod mit. [Outro, fading acoustic guitar, witty spoken words] Jo, es is hoid schwer... verdammt schwer für an jedn Mann. Aber ohne de Damen fongt des Lebn hoit erst aa net an. Es is a Wahnsinn... da schönste Wahnsinn auf da Wöd. [End, final chord hits]

