Με ποια ανταλλάγματα διαλέξαμε το μαύρο ψυχή και σώματα να μας τα κυβερνά με ποια ανταλλάγματα διαλέξαμε ναυάγιο κι είναι τα στόματα από χρόνια σφραγιστά. Μες το καβούκι μας κλεισμένοι φοβισμένοι περνούν οι μέρες μας δίχως Ανατολή το συνηθίσαμε να μαστε βολεμενοι σ άθλιο τρένο και να λέμε όπου βγει Με ποια ανταλλάγματα διαλέξαμε το μαύρο να διαφαντευει τη δικιά μας τη ζωή άραγε υπάρχει η ελπίδα μες το κάδρο ή μας βαρέθηκε και έφυγε νωρίς Δεν διδαχθηκαμε από την ιστορία βαδίζουμε προς τον γκρεμό ολοταχώς σπασμένα φρένα μπαχαλο η πορεία ποιος να ναι άραγε ο δικός τους ο Θεός.
