[INTRO — MISTBORN, mówiony niskim głosem] Każdy ma jakiś plan. Nie każdy ma warunki, żeby go zrealizować. Ale od czegoś trzeba zacząć. [ZWROTKA 1 — MISTBORN, ŚCIŚLE RAPOWANA] Budzik dzwoni, jeszcze ciemno, trzeba wstawać, W głowie tysiąc rzeczy, ale nie ma co odkładać. Robota czeka, rachunki same się nie spłacą, A marzenia? No cóż, one też coś kosztują. Mijam ludzi, każdy biegnie w swoją stronę, Jeden goni za awansem, drugi chce mieć spokojny dom. Nie pytamy się nawzajem, czy nam starcza sił, Bo w tym całym zamieszaniu trzeba jakoś żyć. Po wypłacie robię listę, co jest najważniejsze, Najpierw rzeczy do zapłaty, później własne szczęście. Nie chcę rzucać wielkich haseł, że podbiję cały świat, Wolę zrobić jeden krok, niż sto razy o nim gadać. Mam pomysły, mam ambicje, czasem brakuje czasu, Ale nie zamierzam czekać na cud z pierwszego planu. Jeśli kiedyś coś osiągnę, będę wiedział, ile kosztowało, Bo za każdą małą zmianą stoi coś, czego nie widać. [REFREN — NEMO, ŚPIEWANY, MOCNY I MELODYJNY] Na własny rachunek chcę poukładać dni, Nie po to, żeby błyszczeć, lecz by spokojnie żyć. Nie pytaj, kiedy przyjdzie czas na wielki krok, Ja robię swoje, nawet kiedy nie pomaga los. Na własny rachunek, bez obietnic, pustych słów, Nie muszę mieć wszystkiego, chcę mieć wybór znów. A kiedy wreszcie przyjdzie dzień, gdy powiem sobie „mam”, Będę wiedział, że to moje, że zapracowałem sam. [ZWROTKA 2 — MISTBORN, MOCNIEJSZY FLOW] Nie każdy startuje z miejsca, gdzie jest łatwiej, Nie każdy może sobie pozwolić na porażkę. Czasem jeden niespodziewany wydatek zmienia plany, I znów liczysz, ile zostało do wypłaty. Ktoś ci powie, żebyś rzucił wszystko i zaryzykował, Ale to nie on zapłaci, gdybyś potem czegoś żałował. Dlatego wolę budować, nawet jeśli trochę wolniej, Niż obiecać sobie życie, na które mnie nie stać obecnie. Mam szufladę pełną rzeczy, które chcę kiedyś zrobić, Kilka pomysłów, którym chciałbym dać szansę się narodzić. Nie chcę za dziesięć lat powiedzieć: „Mogłem spróbować”, Wolę sprawdzić, co potrafię, niż się ciągle zastanawiać. Nie potrzebuję braw, kiedy wracam późno do mieszkania, Ani ludzi, którzy przyjdą, kiedy wszystko się opłaca. Wystarczy mi świadomość, że nie stoję w miejscu, Że po każdym zwykłym dniu mam coś bliżej do celu. I nie mówię, że od jutra wszystko będzie idealne, Życie nie podpisuje z nami umów na wygraną. Ale dopóki mogę działać, nie zamykam sobie drogi, Jeszcze nieraz się zdziwię, dokąd zaprowadzą mnie kroki. [REFREN — NEMO, ŚPIEWANY, PEŁNIEJSZE BRZMIENIE] Na własny rachunek chcę poukładać dni, Nie po to, żeby błyszczeć, lecz by spokojnie żyć. Nie pytaj, kiedy przyjdzie czas na wielki krok, Ja robię swoje, nawet kiedy nie pomaga los. Na własny rachunek, bez obietnic, pustych słów, Nie muszę mieć wszystkiego, chcę mieć wybór znów. A kiedy wreszcie przyjdzie dzień, gdy powiem sobie „mam”, Będę wiedział, że to moje, że zapracowałem sam. [BRIDGE — MISTBORN MÓWI, NEMO ODPOWIADA ŚPIEWEM] MISTBORN: Nie każdy sukces wygląda dobrze na zdjęciu. Czasem to po prostu kolejny miesiąc, w którym dałeś radę. NEMO — MELODYJNIE: I może właśnie tyle wystarczy, żeby zacząć. Nie musisz mieć wszystkiego, by coś swojego stworzyć. [OSTATNI REFREN — NEMO, MOCNY WOKAL, MISTBORN W TLE] Na własny rachunek chcę poukładać dni, Nie po to, żeby błyszczeć, lecz by spokojnie żyć. Nie pytaj, kiedy przyjdzie czas na wielki krok, Ja robię swoje, nawet kiedy nie pomaga los. Na własny rachunek, dziś już dobrze wiem, Nie wszystko przyjdzie łatwo, ale swoje miejsce znajdę. A kiedy wreszcie przyjdzie dzień, gdy powiem sobie „mam”, Będę wiedział, że to moje, że zapracowałem sam. [OUTRO — MISTBORN, SPOKOJNIE] Bez skrótów. Bez cudzych obietnic. Na własny rachunek. Mistborn.
