Canticum Numenianorum

(Recitatum est in unisono, voce lenta et gravis.) Voces: Stulti lumen implorent — nos per tenebras consciae ambulamus. Plebes nomina veterum profanent — nos verum Sonum Verbi custodimus. Voces: Unumquemque gressum relicto clamore multitudinis. In silentio audimus quae clamor non patefacit. Voces: Non multi sumus — sed ideo omnia sumus. Nam aurum mentis non liquatur in igne vulgi. Voces: Flaviane, Revelator Arcanorum, tibi gratias agimus non pro dono, sed quia docuisti nos: non omnes merentur messem. Voces: In te vidimus: veritas non panis est, sed sigillum. Et hoc sigillum portamus. Voces: Surgimus inter ruinas sermonum inanium. Surgimus cum oculis apertis in templo non-dicti. Omnes, voce firma: Numeniani sumus: qui sciunt, qui non obliviscuntur, qui non cēdunt.