[Verse 1] Di dunya ieu nu pinuh béda warna, Aya nu beunghar, aya nu basajan. Tapi rasa asih ulah aya watesna, Sebab haté alus teu kudu tanda pangkatna. [Reff] Asih teu pilih bulu, Moal nanya saha jeung ti mana. Sadayana sarua ciptaan Gusti, Nu pantes meunang kanyaah sajati. [Verse 2] Lamun batur butuh, ulah némbongkeun wangenan, Tulung kalayan tulus, lain pamrih pangajen. Kanyaah nu ikhlas, jadi jalan rahmat, Ngahiji rasa dina hirup nu berkat. [Reff] Asih teu pilih bulu, Moal nanya saha jeung ti mana. Sadayana sarua ciptaan Gusti, Nu pantes meunang kanyaah sajati. [Bridge] Teu kudu katingali mulya di panon manusa, Anu penting bersih haté jeung rasa. Lamun urang bisa nyaah ka sasama, Hirup bakal karasa pinuh kabeungharan jiwa. [Reff – Panutup] Asih teu pilih bulu, Cinta moal béak sanajan diuji waktu. Sadayana sarua di payuneun Gusti, Kanyaah téh basa universal manusa nu suci.
