(Instrumentalny wstęp: Głębokie, narastające pady, dźwięk oddalonego deszczu i delikatny szum białego szumu w tle) (Zwrotka 1) Zamykam oczy, światło blednie w szarość Przesuwam palcem po krawędzi fali Pod opuszkami czuję prąd, niemal niemy To ziarno dźwięku, które w sobie mamy Rozciągam chwilę, aż stanie się wiecznością Wyciszoną, miękką, bezkresną gęstością. (Refren) Buduję ściany z echa i oddechu Nie szukam rytmu, nie gonię pośpiechu Warstwa po warstwie, szept przy szeptu boku Tworzę schronienie w tym powolnym toku Jestem tu cieniem, jestem tylko echem Muzyka oddycha moim własnym oddechem. (Zwrotka 2) Częstotliwości splatają się w warkocz Niskie tony mruczą pod stopami Wycinam zbędne, zostawiam tylko przestrzeń Byś mógł się schować między dźwiękami To nie są nuty, to kolory i cienie To moje najgłębsze, bezgłośne marzenie. (Mostek: Dźwięk staje się bardziej nasycony, pojawiają się delikatne, dzwonkowe tekstury, które powoli zanikają) (Refren) Buduję ściany z echa i oddechu Nie szukam rytmu, nie gonię pośpiechu Warstwa po warstwie, szept przy szeptu boku Tworzę schronienie w tym powolnym toku Jestem tu cieniem, jestem tylko echem Muzyka oddycha moim własnym oddechem. (Zakończenie) Zostawiam pogłos, niech płynie do rana Piosenka skończona, choć niedopowiedziana... Tylko szum... Tylko puls... Cisza.