
Życie podzielone na punkty i podpunkty w tabeli Każdy dzień to lista zadań, każdy krok ma numer porządkowy Myśleć samodzielnie – to błąd w procedurze Lepiej zaznaczyć checkbox, niż pytać dlaczego Budzisz się o ustalonej godzinie, zgodnie z wytycznymi Kawa w kubku firmowym, uśmiech według standardu Rozmowy tylko w ramach dopuszczalnych tematów Bo odstępstwo to ryzyko, a ryzyko jest zabronione Człowiek z regulaminu nie ma własnych marzeń Ma cele kwartalne, ma wskaźniki do spełnienia Nie czuje, tylko raportuje stan swojego samopoczucia W skali od jednego do pięciu, bez prawa do zera Miłość też ma swoje paragrafy i załączniki Zgoda wyrażona pisemnie, w trzech egzemplarzach Dotyk tylko po akceptacji warunków użytkowania A serce bije rytmicznie, żeby nie zakłócać harmonogramu W lustrze widzisz twarz bez zmarszczek sprzeciwu Oczy puste od czytania małych druczków na dole Nie jesteś człowiekiem, jesteś użytkownikiem wersji beta Która nigdy nie wyjdzie z fazy testowej Ale gdzieś pod warstwą zasad tli się stary ogień Pamięć o czasach, gdy decyzja była twoja Kiedy błąd był lekcją, a nie naruszeniem I wystarczy jeden krok poza schemat Żeby przypomnieć sobie, kim byłeś przed regulaminem Przed checkboxami, przed „akceptuję wszystko” Bo człowiek nie rodzi się po to, by być poprawnym Rodzi się po to, by żyć, a nie tylko funkcjonować

