Song Cover Image

Licata mia

+ Show full styles

(Intro) Licata mia, figghia dû mari e dû ventu, ogni notti ti portu dintra lu pettu. Passanu l’anni, passanu li staggiuni, ma lu to nomu mi canta nta lu cori. Strofa 1 Quannu lu suli vasava la marina, currìa carusu supra l’arena fina. Da Marianedda finu a Mollarella, la vita era na festa sempri bedda. Sutta lu faru guardava l’orizzonti, sunnannu strati, paisi e monti. Ma nun sapìa ca un jornu luntanu, avìa a circari Licata cu la manu. Li vecchi assittati davanti a la porta, cu na parola ca lu cori conforta. E ogni salutu, ogni surrisu veru, valìa cchiù assai di l’oru e dû dinaru. Ritornello Licata mia, quantu mi manchi assai, sii lu pinseri chi nun mi lassa mai. Tra lu faru e Sant’Angilu lassù, resti la stidda ca m’illumina cchiù. Licata mia, cu lu to celu blu, cu la granita chi sapi di giuvintù. Passanu l’anni, passanu li staggiuni, ma tu campi sempri nta li me canzuni. Strofa 2 Sant’Angilu vigghia supra la cità, mentri lu mari cunta l’eternità. Li campani sonanu a la matina, e lu ventu porta oduri di marina. Mi ricordu li sèrati d’estati, li risati e l’amici ritruvati. Li tavulati chini di famigghia, e l’occhi di me nanna ca ancora brìgghianu. A ogni cantunera c’è na memoria, na lacrima ammucciata nta la storia. E quannu sentu lu nomu “Licata”, l’anima mia resta sempri ncantata. Ritornello Licata mia, quantu mi manchi assai, sii lu pinseri chi nun mi lassa mai. Tra lu faru e Sant’Angilu lassù, resti la stidda ca m’illumina cchiù. Licata mia, cu lu to celu blu, cu la granita chi sapi di giuvintù. Passanu l’anni, passanu li staggiuni, ma tu campi sempri nta li me canzuni. Strofa 3 Ora sugnu luntanu di li to strati, di li to tramunti russu culurati. Ma ogni vota ca guardu lu mari, sentu la to vuci chi mi veni a chiamari. Vegu lu faru dintra li me sonni, e li ricordi ca nun divintanu vecchi. Vegu me patri, me matri e la me genti, comu fotografia ca sfida li tempi. E quannu un jornu turnirò a la marina, cu lu cori chi trema comu na criatura, vaserò la terra mia pianu pianu, ringraziannu a Diu cu l’occhi bagnati. Bridge Licata mia, si senti sta canzuni, abbraccia tutti li me emozioni. Pirchì lu cori pò fari mille strati, ma sempri torna unni nascìu: Licata. Ultimu Ritornello Licata mia, quantu mi manchi assai, sii lu primu amuri chi nun finisci mai. Tra li spiaggi, lu faru e lu Signuri, hai custuditu tutti li me amuri. Licata mia, sii lacrima e puisia, sii la radici di l’anima mia. E quannu finirà stu cantari, lu me cori dirà sempri: “Licata mia… Licata mia… nun ti lassai mai veramenti via.”